پارس ناز پورتال

متن های ادبی ویژه تسلیت شهادت امام رضا (ع)

متن های ادبی ویژه تسلیت شهادت امام رضا (ع)

متن های ادبی ویژه تسلیت شهادت امام رضا «ع» 

برترین و خواندنی ترین متن هاي ادبی ویژه شهادت امام رضا «ع» برای شما عزیزان و دوست داران این امام معصوم حاضر شده هست.

 

اشارات
شمع ها هم سینه می‌زنند و شعله ها شبیه دایره هاي عزا خم میشوند و مجدد می‌ایستند و سینه میزنند.

 

انگار امشب سم در تمام آسمان ریخته اند که اینگونه تیره گون هست و عق می‌زند که اینگونه عرق بر جبینش برق می‌زند که اینگونه اشک آلود هست و می بارد.

 

پناهمان ده, اي سم چشیده مجروح.

 

این فوج ها که می‌بینی آمده اند, در این سرما آمده اند, تنها آمده اند, پیر و جوان پیاده و سواره. آمده اند که به آغوش گرم تو پناه ببرند.

 

این مردمی که می‌بینی آمده اند, سیاه پوش و مغموم آمده اند, گویی مجروح و مسموم آمده اند, با حالتی معلوم آمده اند که گویی این حرم را از منزل هاي دور و نزدیک خود اکثر دوست دارند. اینان که چون آسمان اشک می بارند.

 

پناهمان ده, اي سم چشیده مجروح.

بغض آورده ایم, درد آورده ایم, زخم آورده ایم.

شکوایه و درد دل آورده ایم.

 

دشوار آورده ایم, اما تا می‌رسیم, تا بو می‌کنیم, عطر حرم را, گویی هیچ نیاورده ایم و تنها آمده ایم.

که نزدیک تو باشیم که نگاهمان کنی که سلامی بدهیم.

 

السلام علیک…

اما همه ي وقت بغضمان در وسط همین درود می ترکد.

پناهمان ده, اي سم چشیده مجروح.

 

سینه زنان آمده ایم, زنجیرزنان آمده ایم, در غم امام مهربان آمده ایم, با اشک و فغان آمده ایم, از آخرالزمان آمده ایم, در پی نشان آمده ایم, پیر و جوان آمده ایم, از جمع دنیا آمده ایم, تا در این شب سرد در کنار تو باشیم تا دهی پناهمان.

 

پناهمان ده, اي سم چشیده مجروح.

بپذیر مرا, اي امام رئوف*

متن های ادبی ویژه تسلیت شهادت امام رضا (ع)

قطعه اي از بهشت
قطعه ایاز بهشت, باید هم اینگونه باشد.

 

و مگر میشود قطعه اي از بهشت روی زمین باشد و شلوغ نباشد؟*

 

آنجا همۀ وقت} شلوغ هست و چه زیباست که این حالت توفانی همۀ وقت} در سیطره اي عرفانی هست. وقتی که میرسی و روبه روی ضریح می‌ایستی;

 

وقتی که میبینی دست هاي قد کشیده راکه به طرف ضریح می‌روند;

 

وقتی می بیني ضریح نقطه اي شده هست شبیه به مرکز یک پرگار و گویی تمام اشیا در اطراف را به طرف خود می‌کشد;

 

وقتی میبینی حتی انگار آینه کاری ها و نقش و نگارها دوست دارند کنده شوند و به طرف ضریح بروند و حتی تمام حروف و واژه هاي متبرک در اطراف دوست دارند به حرکت درآیند;

 

وقتی حس می کني این مرکز ثقل چشم براه آمدنت بوده هست و وقتی حس می‌کنی, غریب طوس هم چنان غریب هست و تمام این آشنایان, تمام روشنایی ها, مانند میهن او نیست;

 

اینجاست که چشم هایت خود به خود می جوشند و دست هایت به طرف ضریح قد می‌کشند; گویی این غریب, تمام غربا را در آغوش مهربان خود کشیده هست.

 

حاجتت را بگویی یا نگویی مهم نیست;

درود که بدهی, حس می کني آنجا میهن توست.

تنها کافی هست بگویی «اَلسَّلٰامُ عَلَیک يٰا عَلِي ابْنَ مُوسَي الرِّضٰا الْمُرْتَضٰي».

 

1» محمدعلی کعبی