پارس ناز پورتال

لزوم کنترل خشم پدر و مادرها در مقابل فرزندان

لزوم کنترل خشم پدر و مادرها در مقابل فرزندان

لزوم کنترل خشم پدر و مادرها در مقابل فرزندان 

پدر و مادرها باید دقت داشته باشید که دعوا و بگو مگوهای شما نباید جلوی فرزندان صورت گیرد چراکه تاثیرات روانی منفی روی آنان خواهد داشت. اگر جزو آن دسته از مادرانی هستید که ناگهانی و به دلیل مسائل ریز و درشت سر فرزندان تان جیغ و فریاد می‌کنید و بعد خیلی زود پشیمان میشوید, پیشنهاد هاي ما را جدی بگیرید.

 

انچه در فرزندان تان میبینید درواقع رفتار آیینه واری از حرکات کوچک و بزرگی هست که خودتان در طول روز مقابل چشمان انها انجام میدهید; پس اگر فرزندتان راهی را به اشتباه میرود و حرکتی را به نادرست انجام میدهد گذشته از هرگونه توبیخ و تنبیه او انچه را پیش چشمانش انجام داده اید, بازبینی کنید. رفتار او میتواند یک نمای عینی یا یک کپی بی نقص از رفتار خود شما باشد.

 

بهتر هست گذشته از هر چیزی بدانید که تکرار منظم بداخلاقی در برابر چشمان بچه ها ضرر و زیان بسیاری برای آن ها و شما در پی خواهد داشت.جدید ترین تحقیقات نشان داده هست که هر چه والدین به ویژه مادرها که اکثر با بچه ها طرف میباشند عصبانیت بیشتری از خود در اساس هاي گوناگون

 

در برابر فرزندانشان نشان دهد, بچه ها ناخودآگاه نسبت به هم سن و سال هایشان خصوصیات تهاجمی بیشتری خواهندداشت و افسرده تر خواهندشد. انها خیلی آسان چنین مشکلاتی را در مدرسه و در جمع هم سن و سال هایشان نشان می‌دهند.

 

چرا باید در برابر طفل, خشم خود را بازرسی کنیم؟
فراموش نکنید که هرچه فرزند شما کوچک تر باشد رفتارهای شما تاثیر بیشتری بر روح و روان او دارد. نکته این هست که چگونه می‌توان در عین عصبانیت, مهربان هم بودبچه ها درواقع مهم‌ترین درس ها را زمانی از پدر و مادرهایشان یاد میگیرند که آن ها در بحبوحه عصبانیت قادر به بازرسی رفتار خود میباشند.

 

شما در چنین موقعیتی این نکته را به فرزندتان می آموزید که با عصبانیت پشت عصبانیت, در رسیدن به خواسته اش به نتیجه نمیرسد. مهم این هست که چگونه در بحبوحه عصبانیت بتوان موقعیت را مدیریت کرد.

 

درمورد احساسات تان گفتگو کنید
وقتی یک غریبه حین رانندگی یا در خیابان به هر علت شما را غمگین میکند درمورد ماجرا به فرزندتان این طور توضیح بدهید: «آن آدم واقعا من را خشمگین کرد. چه رفتار بی ادبانه اي! اما هرچه بود, من اجازه نمی‌دهم این موضوع بقیه روزمان را خربا کند».

 

با این رفتار درواقع شما از خودتان برای طفل تان یک الگو ساخته اید; الگویی که به او یاد میدهد چگونه موقعیت هاي عذاب آور زندگی را مدیریت کند. به طفل تان یاد می‌دهید چگونه عصبانیت خود را بازرسی کند گذشته از این که عصبانیت, وی را تحت بازرسی درآورد.

 

برای بچه ها روشن کنید که نمی‌گذارید خشمتان بر منطق تان غلبه کند و به او اطمینان بدهید توانایی این را دارید که در بحبوحه عصبانیت, موقعیت را طوری مدیریت کنید که هیچ رفتار غیرمعقولی از خود بروز ندهید!

 

دعواهای زن و شوهری ممنوع
عذاب آورترین رخداد برای بچه ها که تاثیرگذاری غیرقابل انکاری هم روی شخصیت آن ها دارد دعوای پدر و مادر مقابل چشم فرزندان شان هست. مهم تر از آن, بدگویی شما از همسرتان برای فرزندان تان هست. این رخداد هیچ ثمره اي جز ایجاد استرس در وجود بچه ها ندارد.

 

به جای این کارها بعد از بحث و دعوا بهتر هست موضوع را این طور برای بچه ها روشن کنید: «ما از هم غمگین بودیم و به دلیل همین ناراحتی با هم گفتگو کردیم و اکنون هم داریم روی این موضوع کار میکنیم تا دشوار, زودتر حل شود.طبیعی هست وقتی انسان‌ها با هم زندگی میکنند گاهی اوقات از یکدیگر خشمگین هم میشوند. ما هر دو متاسفیم که صدایمان کمی بلند شد مطمئن باشید ما هنوز همدیگر را دوست داریم; درست مانند سابق».

 

ترس بچه ها راکه ثمره دعوای زن و شوهری هست با این جملات از بین ببرید و اجازه ندهید فرزندان تان به علت دعوایی نه زیاد جدی احساس خطر کنند.

 

بحث هاي زن و شوهری را به دست کم برسانید
در لحظات آرام, شما و همسرتان باید برای مدیریت بحث هاي بین خود, در شکل متفاوتی نسبت به دفعات گذشته, موافقت کنید; یعنی بحبوحه عصبانیت و درست وقتی که از هم شاکی شده اید! موقعیتی که شما را این طور به هم ریخته را ترک کنید و در فضای دیگری کمی قدم بزنید تا مجبور نشوید

 

عصبانیت خود را برابر چشم طفل تان نشان دهید. بین خود و همسرتان یک نشانه مشخص بگذارید تا در شرایطی که هرکدام از شما به شدت خشمگین شده, با تذکر آن نشانه, بحث را به زمان دیگری موکول کنید; زمانی که هر دوی شما آرام تر هستید.

 

وقتی با غریبه ها بحث میکنید
خیلی پش می‌آید که به هر علت موجه و غیرموجهی مقابل چشمان فرزندان تان با غریبه اي بحث میکنید و چه بسا در کش و قوس این بحث, الفاظ نامربوطی هم رد و بدل شود. درواقع شما در یک لحظه بازرسی خود را از دست داده اید و از واژه هایي بهره گیری کرده‌اید که در حالت عادی به هیچ عنوان انها را به کار نمیبرید.

 

بعد از این که خشم تان فرو می‌نشیند تازه متوجه می‌شوید که چه اتفاقی افتاده! اکنون وقت تصحیح کردن وضعیت هست. احتمالاً به طور غریزی نخستین واکنش شما برای حل و فصل ماجرا عذرخواهی از طفل تان باشد بابت این که مقابل او خشمگین شده اید و در مواجهه با یک غریبه داد و فریاد راه انداخته اید اما اینکار را نکنید.

 

هر شخصی میتواند خشمگین شود پس شما نباید به دلیل چنین اتفاقی متاسف باشید. به جای اینکار به فرزندتان بگویید چه چیزی شما را خشمگین کرده هست و بعد از این توضیح, از طفل تان به دلیل نحوه نشان دادن عصبانیت خود عذرخواهی کنید. مطمئن باشید که بچه ها می‌دانند واکنشی که شما نشان داده اید صحیح نبوده هست.

 

خشم خود را مهار کنید
برای خونسرد باقی ماندن در برابر رفتارهای غیرقابل قبول فرزندان تان, پیش از هر چیز باید بتوانید سوال صحیح را بپرسید. وقتی او رفتار غیرمعقولی از خود نشان می‌دهد بطوری که شما را به مرز انفجار می‌رساند, به جای فکرکردن درمورد این که چرا او چنین حرکتی را انجام می‌دهد, روی فرزندتان تمرکز کنید.

 

رفتار او قطعا علت خاصی دارد. آیا او خشمگین هست؟ حوصله اش سر رفته یا خسته هست؟ احتمالاً هم واقعا به دقت شما نیاز دارد. به جای این که خشمگین شوید, کوشش کنید نیاز آن لحظه طفل تان را پیدا کنید و برای رفع آن دست به کار شوید.

 

عصبانیت خود را مدیریت کنید
وقتی آرامش خود را از دست میدهید دست کم کوشش کنید خشم تان را بازرسی کنید. دقت کنید که در چه مواقعی از طول روز, بیشترین میزان عصبانیت را تجربه می‌کنید و این رخداد در چه موقعیتی پیش می‌آید. زمان بحبوحه عصبانیت خود را شناسایی کنید و تلاش کنید آن را به دست کم برسانید.

 

شما حتی می‌توانید موقعیت را برای فرزندتان با قاطعیت, این طور مشخص کنید: «وقتی تو کارهایت را نادیده می‌گیری من واقعا خشمگین می‌شوم».اکنون خواهید دانست که چگونه می‌توان موقعیت بهتری تولید. شما با قدرت و بدون عصبانیت با انها گفتگو می‌کنید و این خود بخش زیاد اي از راهکار بازرسی خشم تان هست.

 

او یک نوزاد هست; حتی وقتی 12 ساله هست
آخرین آمار نشان می‌دهد که 90 درصد والدین این واقعیت را می پذیرند که در طول یک سال بارها و بارها بر سر فرزندان بین 2 تا 13 سال خود فریاد کشیده اند. برای جلوگیري از داد و فریاد کردن بر سر بچه ها این روش را به کار ببرید: در بحبوحه عصبانیت فکر کنید فرزند شما یک نوزاد هست;

 

حتی اگر واقعا این طور نیست. اگر از شدت عصبانیت بیش از اندازه سر او داد و فریاد کردید بعد که به آرامش رسیدید کنارش بنشینید و به او یادآور شوید که حرکتش شما را خشمگین کرده اما شما هم نباید آن طور سرش داد و فریاد میکردید و بابت این موضوع متاسف هستید. شما حق دارید فرزندتان را توبیخ کنید اما شکل این قضیه بسیار مهم و تعیین کننده هست.