زندگی در فسیل یک دایناسور 75 میلیون ساله

زندگی در فسیل یک دایناسور 75 میلیون ساله

پنجه ی حاوی گلبول های قرمز

 

یک تیم تحقیقاتی از دیرین شناسان و زیست شناسان مشغول بررسی نه چندان دقیق مقادیری از فسیل های به گفته ی خودشان «به درد نخور» بودند که بیش از صد سال از حفاری شان در کانادا می گذشت که ناگهان به رگه هایی از بافت نرم و گلبول های قرمز خونی برخوردند.

 

مسئولین موزه ها معمولاً نسبت به حفظ و حراست نمونه هایی که در انبارهایشان دارند بسیار حساس هستند و به هیچ وجه اجازه ی شکستن یا تکه تکه کردن فسیل ها را نمی دهند. اما این دسته از فسیل ها مانند پنجه ی یک تروپود گوشت خوار، استخوان پای یک دایناسور اردک منقار و انگشت پای یک جاندار شبیه به دایناسور سه شاخ چهره از ابتدا وضعیت چندان خوبی نداشتند و به همین دلیل کسی چندان حساسیتی نسبت به سالم باقی ماندنشان نداشت.

 

این تکه های به ظاهر کم ارزش بیش از یک قرن قبل در شهر آلبرتا در کانادا حفاری شده بودند و پس از چندین بار جابه جایی به موزه ی تاریخ طبیعی لندن راه یافتند. تیمی از دیرین شناسان فعال در این موزه به بررسی این نمونه ها پرداخته و پس از مشاهده ی آن ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی موفق به یافتن نشانه هایی از وجود بافت نرم و سلول های خونی شدند که موجب حیرتشان شد.

 

زندگی در فسیل یک دایناسور 75 میلیون ساله

 

بافت های حاوی کلاژن در دنده های یک دایناسور ناشناخته

 

    چنین اکتشافاتی معمولاً گزارش نمی شوند، مخصوصاً در فسیل هایی تا این حد قدیمی (با قدمت بیش از ۷۵ میلیون سال).

 

حدس اول ما این بود که حتماً انسانی به هنگام بررسی فسیل ها دستش را بریده و مقداری خون روی آن ها ریخته اما بررسی های بیشتر نشان داد که این سلول های خونی فاقد خصوصیات خونی پستانداران هستند و به این ترتیب این خون مطمئناً متعلق به انسان ها نیست.

 

بافت های نرم کشف شده نیز حاوی آمینو اسیدهایی بودند که در کلاژن یافت می شود که اساس ساختار بافت و پوست را تشکیل می دهد.

 

اما از آنجایی که گفته می شود این پروتئین ها طی ۴ میلیون سال می بایست به طور کامل از میان بروند، این سئوال پیش می آید که آیا ممکن است ردی از DNA نیز در این نمونه ها پیدا کنیم؟

 

گرچه هنوز مواد مرتبط با ژنتیک در این نمونه ها یافت نشده اما در زمینه ی مسایل علمی قطعیتی وجود ندارد و هر لحظه ممکن است نمونه ای حاوی حداقل بخشی از DNA دایناسورها پیدا شود.

 

حالا سئوال اصلی اینجاست که اگر اطلاعاتی تا این حد ارزشمند در فسیل هایی که در میان دیرین شناسان کم ارزش و کم اهمیت تلقی می شود نهفته باشد، صدها هزار نمونه ی دیگری که در شرایط به مراتب بهتری نگه داری شده اند چه رازها و اطلاعاتی را در خود دارند؟

 

 

 

Xبستن تبلیغ
تبلیغات
Xبستن تبلیغ
تبلیغات