پارس ناز پورتال

بیماری محیطی از طریق ماهی قرمز

بیماری محیطی  از طریق ماهی قرمز

ماهی قرمز ( کاراسیوس آراتیس) که آن را ماهی طلایی نیز می گویند از جمله نخستین ماهیهایی هستند که توسط انسان در منزل نگهداری شدند و هم اکنون نیز از معمول ترین ماهیهای آکواریومی به شمار می آیند.

 

ماهی های قرمز بعنوان عضو کوچک خانواده ماهی کپور، بومی شرق آسیا هستند که برای نخستین بار اواخر قرن هفدهم به اروپا وارد شدند.

بخشی از شهرت ماهی قرمز به مقاومت این گونه بر می گردد. ماهی قرمز، ماهی آبهای سرد است و قادر است در اکواریوم بدون گرمایش یا در یک استخر ماهی در فضای باز به حیات خود ادامه دهد.

ماهی قرمز حتی قادر است برای مدت کوتاهی در یک استخر پوشیده از یخ نیز زنده بماند.

جفت گیری انتخابی به تولید ماهیهایی در رنگ های مختلف منجر شده است که بعضی از آنها از رنگ طلایی ماهیهای اولیه بسیار فاصله دارند. شکل بدن و ترکیب باله و چشم آنها نیز متفاوت است.

 

بیماری های ماهی قرمز

آشنایی با بیماری‌ های ماهی قرمز و روش‌ های پیشگیری و بعضا درمان‌ آن ها می‌ تواند برای جلوگیری از مرگ و میر این نوع ماهی مفید باشد.

 

بیماری های محیطی ماهی قرمز:

 

ماهی قرمز عمدتا به علت نگهدارى در ظروف نامناسب، تغذیه نادرست و عدم توجه به عوامل آب شامل: دمای آب،‌ میزان اکسیژن آب، اسیدیته آب، آمونیاک(سمی‌ ترین ترکیب موجود در آب است و از متابولیسم بدن ماهی به وجود می آید)، نیتریت‌ها (بعد از آمونیاک سمی ‌ترین ترکیب آب است)، نیترات ‌ها و نگهدارى ماهی قرمز در مقدار کمی آب در داخل تنگ تلف مى ‌شوند.

حال شایع ‌ترین بیماری های مربوط به محیط زندگی ماهی قرمز را مرور می ‌كنیم:

 

* خفگی ماهی قرمز

عامل: كمبود اكسیژن (زیر 6 میلی‌ گرم در لیتر)

علائم: ماهی به سطح آب آمده و تنفس سریع دارد.

درمان و رفع مشکل: افزایش میزان هوادهی، كاهش تراكم ماهی، كاهش دمای آب (خیلی سرد نباشد)، رعایت فاصله مناسب از منابع حرارتی در آكواریوم‌ ها

 

* بیماری تغذیه ای ماهی قرمز

عامل: نبود غذا و یا جیره غذایی نامتعادل
علائم: فرورفتگی شكم، بی ‌اشتهایی، ساییدگی باله ‌ها، رشد کم همراه با بی‌ حالی
درمان و رفع مشکل بیماری تغذیه ای ماهی قرمز: استفاده از جیره متعادل و كافی، استفاده از غذای زنده در تغذیه ، افزودن مولتی ویتامین و مواد كمكی به جیره غذایی


* اسیدی شدن آب ماهی قرمز

عامل: کاهش (PH) به زیر 6/5
علائم اسیدی شدن آب ماهی قرمز: شنای غیر طبیعی ماهی قرمز، به ‌طوری كه ماهی در مسیری كوتاه شنا می کند و سپس متوقف می ‌شود. ماهی قرمز به سطح آب آمده و هوا را می ‌بلعد و موكوس زیاد در آبشش ترشح می ‌شود. پدید آمدن نقاط سفید و خاكستری در سر، سستی و بی ‌حالی ، تنفس سریع ، خونریزی‌ های نقطه ‌ای زیر پوستی
درمان و رفع مشکل: كنترل میزان PH آب و بالا بردن آن از طریق افزودن محلول آهك به آب


* قلیایی شدن آب ماهی قرمز

عامل: بالا رفتن (PH ) به بیش از 8/4
علائم قلیایی شدن آب ماهی قرمز: خوردگی باله‌ها،  تغییر رنگ قهوه‌ای در آبشش‌ها، نداشتن تعادل، بروز نقاط سفید خاكستری در اطراف سر، موكوس زیاد پوستی و نیز خونریزی نقطه‌ای زیر پوستی
درمان و رفع مشکل: عوض کردن آب و کنترل PH

 


* ضربه خوردن ماهی قرمز

عامل: حمل ‌و نقل غلط ماهی، دستكاری ماهی، برخورد ماهی با اشیا، استرس حمل و نقل
علائم ضربه خوردن ماهی قرمز: ریزش فلس ‌ها و ماندن در كف آب، از بین رفتن شعاع باله ‌ها، تیرگی كامل باله ‌ها،  تیرگی قرنیه، جراحت روی بدن، خونریزی چشمی، بی ‌اشتهایی، سستی و بی‌ حالی
درمان و رفع مشکل: کاهش تعداد ماهی در یک ظرف، افزایش حجم ظرف نگهداری با افزایش آب

* مسمومیت آمونیاكی ماهی قرمز

عامل: تغذیه بیش از حد ماهی، تجمع مانده‌ های غذایی در كف ظرف، تجمع مواد دفعی ماهی در ظرف
علائم مسمومیت آمونیاكی ماهی قرمز: شنای غیر طبیعی ماهی قرمز، باز بودن دهان و سرپوش آبششی در ماهی، تنفس در سطح آب،  پرش ماهی، خوردگی باله،  ترشح موكوس زیاد پوستی، سستی و بی‌ حالی
درمان و رفع مشکل: كاهش میزان PH آب، تعویض آب، استفاده از زئولیت در سیستم مداربسته و آكواریوم‌ ها

* مسمومیت با دی اكسید كربن

عامل: اكسیژن كمتر از 6 میلی گرم در لیتر و دی اكسید كربن بیشتر از 60 میلی گرم در لیتر
علائم مسمومیت با دی اكسید كربن ماهی قرمز: به پهلو افتادن ماهی، كندی تنفس، سستی، بی‌ حالی و بی‌ اشتهایی
درمان و رفع مشکل: استفاده از مواد بافری

* مسمومیت با كلر

عامل: افزایش میزان كلر به بیش از 0/5 میلی‌گرم در لیتر
علائم: كمرنگ شدن ماهی قرمز، نداشتن تعادل، رنگ ‌پریدگی آبشش ‌ها، گود افتادگی چشم ‌ها، تنفس آهسته در سطح آب
درمان و رفع مشکل: تعدیل كردن آب با استفاده از مواد خنثی‌ كننده كلر (تیوسولفات سدیم)
بیماری‌های میکروبی

غیر از بیماری‌ های یاد شده، گروهی دیگری از بیماری‌ های ماهی قرمز توسط عوامل زنده ویروسی، باکتریایی، قارچی و انگلی به وجود می آیند که مشورت با دامپزشک برای درمان این بیماری ‌ها ضروری است.

پوسیدگی دم و باله، آبله پوستی، تجمع مایعات در بدن یا آب آوردگی شكم، بیماری چشمی، بیماری چرخش، خونریزی پوست، ایجاد انحنا در دم ماهی قرمز، تغییر محوطه دهان، ایجاد لكه‌های سیاه در دم ماهی قرمز، شنای غیرطبیعی، كمرنگ شدن پوست، ریزش فلس ماهی و بلند شدن پوست، برآمدگی‌های غیر طبیعی در آبشش، خونریزی آبشش، کاهش وزن، کمی تحرک، تحلیل شكم و رنگ پریدگی و انحنا در قسمت قدامی ستون مهره‌ها، کدورت چشم، بیرون زدگی چشم‌ها ، لکه‌های پوستی همه از علائم بیماری‌ های میكروبی هستند.

 



Xبستن تبلیغ
تبلیغات