در این مطلب از پارس ناز بیوگرافی میکائیل شهرستانی، هنرمند پرتلاش و چهره شناخته شده تئاتر ایران را مرور می کنیم. او سال هاست در نقش های گوناگون، از بازیگری و کارگردانی گرفته تا گویندگی و آموزش هنر بازیگری، فعال است و علاقه مندان زیادی دارد.
میکائیل شهرستانی نه تنها روی صحنه تئاتر آثار شاخصی ارائه کرده، بلکه در زمینه تولید کتاب های صوتی نیز موفق بوده است. از میان کارهای صوتی او کتاب «مثل خون در رگ های من» و «راهنمای رزم آور نور» بیش از دیگر آثارش مورد توجه شنوندگان قرار گرفته که گوش دادن به آن ها تجربه ای لذت بخش برای علاقه مندان ادبیات و روایت گری است.

در بیوگرافی میکائیل شهرستانی آمده او با نام واقعی میکائیل شهرستانی نژاد در اول اسفند ۱۳۴۱ و در تهران به دنیا آمد. عضو یک خانواده شش نفره بود و از همان سال های مدرسه علاقه اش به نمایش و صحنه شکل گرفت.
حضورش در مدرسه عالی بازیگری صداوسیما، مسیر او را جدی تر کرد و پایه گذار شروع فعالیت حرفه ای اش شد. در بیست سالگی و سال ۱۳۶۱، نخستین بار روی صحنه تئاتر شهر رفت و در نمایش «سرود سرخ برادری» به کارگردانی ناصر نجفی بازی کرد.
سه سال بعد با پایان تحصیل در رشته بازیگری وارد دنیای هنر شد و فعالیتش را به عنوان بازیگر، کارگردان و طراح صحنه در تئاتر، تلویزیون و سینما ادامه داد.

آنچه که از بیوگرافی میکائیل شهرستانی پیداست او زاده محله قدیمی جمادی الحق در جنوب تهران است؛ منطقه ای که سال ها پیش به نام «پشت انبار نفت» شناخته می شد. پدر او در وزارت کشور و اداره ثبت احوال مشغول به کار بود و بخش زیادی از زندگی اش را صرف فعالیت اداری کرد.
اما در بیوگرافی میکائیل شهرستانی درباره تعداد خواهر و برادرهای او یا جزئیات خانوادگی اش اطلاعاتی منتشر نشده و حتی از ریشه و اصالت دقیق خانواده نیز خبری در دست نیست. با این حال می توان گفت همین ناشناخته ها هم بخش جذابی از زندگی این هنرمند را تشکیل می دهد.

سال ها پیش میکائیل شهرستانی زندگی مشترک خود را با رویا اسدی نویسنده و فعال حوزه هنر آغاز کرد. رویا اسدی در رشته کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبا لیسانس گرفته و سپس با ادامه تحصیل، فوق لیسانس ادبیات نمایشی را کسب کرده است. این زوج هنری سال هاست در کنار یکدیگر مسیر کاری و هنری خود را دنبال می کنند.

آنچه که از بیوگرافی میکائیل شهرستانی پیداست او نخستین بار در سال ۱۳۶۱ و در ۲۰ سالگی پا روی صحنه گذاشت. همچنین با حضور در نمایش «سرود سرخ برادری» به کارگردانی ناصر نجفی از تالار قشقایی، قدم اول را در حرفه بازیگری برداشت. سه سال بعد یعنی در سال ۱۳۶۴ وارد مدرسه عالی بازیگری شد و مسیر هنری اش را جدی تر دنبال کرد.

در سال ۱۳۶۹ و در سن ۲۸ سالگی، میکائیل شهرستانی اولین تجربه کارگردانی خود را با نمایش «در منطقه جنگی» پشت سر گذاشت. از سال ۱۳۷۱ نیز علاوه بر بازیگری، به عنوان طراح صحنه وارد عرصه شد و توانست هنر خود را در بخش های مختلف تئاتر به نمایش بگذارد.

فعالیت آموزشی میکائیل شهرستانی از دانشگاه آزاد اراک آغاز شد؛ جایی که بدن و بیان را تدریس می کرد. سپس به دانشگاه سوره رفت و در کنار آن، در آموزشگاه های کانون سمندریان و امین تارخ به آموزش هنرجویان پرداخت.
در سال های بعد نیز تدریس بازیگری و صدا را در آموزشگاه «چهره های ماندگار» ادامه داد و همکاری با مدرسه آزاد فیلم، اندیشه نو کرج و شایان یزد را نیز تجربه کرد. امروز او موسس آکادمی بازیگری «ژیوار» است و همچنان آموزش نسل جوان هنرمندان را دنبال می کند.

در بیوگرافی میکائیل شهرستانی چنین آمده که نخستین حضور او در قاب تلویزیون به سال ۱۳۷۴ و مجموعه چراغ گاز برمی گردد. همان سال او در فیلم تلویزیونی سایه به سایه به کارگردانی علی ژاکان نقش آفرینی کرد و قدمی دیگر در مسیر فعالیت حرفه ای خود برداشت.
فعالیت میکائیل شهرستانی در سینما محدود اما قابل توجه بوده است. او در فیلم هایی مانند تمرین برای اجرا، زندگی با حضور یک دیوار، صداها، حافظ و سایه به سایه بازی کرده و توانسته هنر خود را در قالب نقش های متفاوت به مخاطب نشان دهد.
یکی از نقش های ماندگار و شاخص میکائیل شهرستانی، بازی در نقش تیمور بختیار در سریال معمای شاه است. این نقش توانست توجه زیادی را به سمت او جلب کند و باعث شود نامش بیش از پیش در ذهن مخاطبان بماند.تدریس و آموزش بازیگری
میکائیل شهرستانی مسیر آموزش را با تدریس در دانشگاه آزاد اراک آغاز کرد و پس از آن در دانشگاه سوره به فعالیت ادامه داد. او سپس به آموزشگاه های معتبر مثل مدرسه آزاد فیلم، اندیشه نو کرج و شایان یزد رفت و شاگردان زیادی را تربیت کرد.
امروز او بنیان گذار آکادمی بازیگری «ژیوار» است و همچنان با انرژی و عشق به هنرجویان، تجربه هایش را منتقل می کند.
میکائیل شهرستانی که سال ها روی صحنه به عنوان بازیگر حضور داشت در سال ۱۳۶۹ وارد عرصه کارگردانی شد. نخستین تجربه اش نمایش «در منطقه جنگی» بود که مسیر تازه ای را برای فعالیت هنری او گشود.
از آن زمان تا امروز، او کارگردانی بسیاری از آثار نمایشی را بر عهده داشته و نگاه خاص خود را به تئاتر ایران افزوده است
در دهه ۷۰ خورشیدی، همکاری میکائیل شهرستانی و مصطفی عبداللهی در گروه هنر به کارگردانی قطب الدین صادقی، یکی از پربحث ترین و موفق ترین زوج های هنری تئاتر ایران بود. اجراهای مشترک این دو، در همان سال ها به عنوان نمونه ای درخشان از هماهنگی و توان بازیگری بر صحنه شناخته می شد.
میکائیل شهرستانی معتقد است داشتن یک فیلمنامه قوی و منسجم، مهم ترین انگیزه برای پذیرش نقش است. او می گوید زمانی که شخصیت داستان ظرفیت خلق یک نقش تازه و متفاوت را داشته باشد کار برای بازیگر شیرین خواهد شد. اما در فیلمنامه های امروز، این انگیزه برای او کمتر پیدا می شود و همین موضوع باعث شده گزیده کار باشد.
میکائیل شهرستانی که بی اغراق یکی از چهره های شاخص و پرنفوذ صحنه تئاتر ایران محسوب می شود، همیشه بخش زیادی از انرژی خود را صرف آموزش و پرورش نسل تازه بازیگران کرده است. او به کشف استعدادهای جوان علاقه مند است و این مسیر را با جدیت ادامه می دهد.
میکائیل شهرستانی می گوید هرگز به دنبال شهرت نبوده و هنوز هم نیست. به نقل از «پیراندللو»، وقتی احساس می کند نگاه دیگران روی اوست، نوعی نگرانی و اضطراب پیدا می کند. البته روی صحنه تئاتر این احساس وجود ندارد و تمرکز او کاملاً بر اجرا و نقش آفرینی است.
با بیش از چهار دهه تجربه به عنوان بازیگر و کارگردان، شهرستانی به خوبی می داند که کار امروز او با آثار دوران آغاز فعالیتش تفاوت زیادی دارد؛ از انگیزه های اولیه گرفته تا انتخاب سوژه و نوع نمایشی که باید روی صحنه برود، همه چیز تغییر کرده است.
در بیوگرافی میکائیل شهرستانی چنین آمده که کتاب محبوب او «شازده کوچولو» است؛ اثری که با هر بار خواندن، نکته ها و درس های تازه ای برایش دارد. به گفته او این کتاب نمونه ای از قدرت هنر است؛ چراکه حتی دشمنان نویسنده، هنگام شنیدن خبر مرگ او اشک ریختند.
او خود را ناراضی اما امیدوار می داند؛ فردی که تا رسیدن به هدف، دست از تلاش برنمی دارد. در برخورد با کسانی که کارشان را بلد نیستند، عصبی می شود اما سعی می کند تحمل کند. شهرستانی ایده آلیست با اخلاقی کلاسیک است که احترام و شأن انسانی برایش ارزش ویژه ای دارد.
میکائیل شهرستانی اگرچه بیشتر شناخته شده ی دنیای تئاتر است، اما در چند فیلم سینمایی نیز نقش آفرینی کرده یا پشت دوربین بوده است:
میکائیل شهرستانی تجربه گسترده ای در مجموعه ها، تله فیلم ها و تله تئاترهای تلویزیونی دارد که برخی از مهم ترین آن ها عبارت اند از: