بیوگرافی نیکولا تسلا؛ نابغه ای که عمرش را در مسیر نوآوری و اختراعات سپری کرد

در این مطلب از پارس ناز بیوگرافی نیکولا تسلا را می خوانیم؛ نابغه افسانه ای که عمرش را در مسیر نوآوری، اختراعات بزرگ و حتی رقابت های نفس گیر با چهره هایی همچون توماس ادیسون گذراند. زندگی او پر از لحظات اوج و فرود بود.

 

ایده هایی که سال ها جلوتر از زمان خود بودند و وسواس هایی خاص بود که شخصیتش را منحصربه فرد می کرد. تسلا فقط یک مخترع نبود؛ او ذهنی بود که جرقه هایش مسیر علم و فناوری را برای همیشه تغییر داد و تاریخ هنوز هم وامدار نبوغ اوست.

 

نیکولا تسلا کیست؟

در بیوگرافی نیکولا تسلا چنین آمده که در تاریخ ۱۰ جولای سال ۱۸۵۶ در روستای اسمیلان (واقع در کشور کرواسی امروزی) به دنیا آمد. او مهندسی نابغه و دانشمندی خلاق بود که نامش بیشتر به خاطر طراحی سیستم جریان متناوب (AC) بر سر زبان ها افتاد؛ سیستمی که امروز پایه شبکه برق سراسر جهان است.

 

از دیگر اختراعات معروف او سیم پیچ تسلا بود که همچنان در فناوری های رادیویی و آموزشی استفاده می شود. تسلا در سال ۱۸۸۴ به آمریکا مهاجرت کرد و مدتی کوتاه با توماس ادیسون همکاری داشت. بعدها چندین اختراع مهم خود، از جمله موتور جریان متناوب را به جورج وستینگهاوس فروخت.

 

زندگینامه نیکولا تسلا

در بیوگرافی نیکولا تسلا چنین آمده که او یکی از پنج فرزند خانواده ای صرب تبار بود که شامل سه خواهر به نام های آنجلینا، ملیکا، ماریکا و برادری به نام دان می شد. علاقه اش به اختراع و کارهای فنی از کودکی و با حمایت مادرش «جوکا مندیک» شکل گرفت؛ زنی باهوش که هنگام بزرگ کردن فرزندانش وسایل خانگی کوچک اما ابتکاری می ساخت.

 

پدرش میلوتین تسلا کشیش ارتدوکس و نویسنده بود و دوست داشت پسرش هم راه کلیسا را در پیش بگیرد. اما نیکولا از همان اول مجذوب دنیای علم و مکانیک بود.

 

تحصیلات نیکولا تسلا

باتوجه به بیوگرافی نیکولا تسلا، او پس از گذراندن دوران مدرسه در «ریالشوله» آلمان قدم در مسیر دانشگاه گذاشت و نخست وارد دانشگاه پلی تکنیک گراتس در اتریش شد؛ جایی که دوران مهمی از زندگی علمی اش آغاز شد.

 

تسلا با علاقه ای سیری ناپذیر به درس و تجربه، ساعت ها در کتابخانه و آزمایشگاه وقت می گذراند. پس از آن مدتی در دانشگاه پراگ تحصیل کرد و در همین مسیر ذهنش هر روز بیش از پیش درگیر ایده های نوآورانه شد. تا اواخر دهه ۱۸۷۰ به بوداپست رفت و در مرکز تبادل تلفن مشغول فعالیت شد.

 

جایی که با تیزبینی خاصش، نخستین جرقه طراحی موتور القایی در ذهنش شکل گرفت. تسلا با شور و شوق تلاش کرد سرمایه گذار بیابد و ایده اش را به واقعیت تبدیل کند. اما بخت با او همراه نبود. در نهایت در ۲۸ سالگی تصمیمی بزرگ گرفت؛ قاره اروپا را پشت سر گذاشت و راهی سرزمین فرصت ها، ایالات متحده آمریکا شد.

 

زندگی شخصی نیکولا تسلا

زندگی شخصی نیکولا تسلا هم به اندازه ذهن خلاقش خاص و متفاوت بود. او در یک دوران به اختلال وسواس فکری-عملی دچار بود. به طوری زندگی گیاه خواری را انتخاب کرده بود و بیشتر وقتش را با کبوترهای پارک های نیویورک می گذراند.

 

از این رو او تا پایان عمر مجرد ماند و حتی وقتی به ثروت رسید همه درآمدش را صرف تحقیق و آزمایش کرد. او دوستان زیادی نداشت. اما در بین معدود رفقایش نام هایی همچون مارک تواین، رابرت اندوود جانسون و فرانسیس ماریون کرافورد دیده می شد.

 

تحصیلات دانشگاهی و آغاز مسیر علمی

در ۱۸۷۵ نیکولا تسلا وارد کالج فنی امپراتوری سلطنتی گراتس شد. سال های نخست تحصیلش سرشار از موفقیت های علمی بود و نمرات درخشانی به دست آورد. او حتی به استاد برجسته اش، پروفسور پوچل، پیشنهاد بهبود طراحی موتور الکتریکی داد.

 

با این حال اوضاع مطابق انتظار پیش نرفت و در ۱۸۷۸ ناچار دانشگاه را نیمه کاره ترک کرد. کمی بعد به شهر ماریبور رفت و به عنوان نقشه کش مشغول کار شد.

 

این دوره اگرچه فاصله ای از محیط علمی داشت اما مهارت های عملی اش را تقویت کرد. در سال بعد، با مرگ پدرش ضربه روحی شدیدی خورد.

 

دانشگاه پراگ و ناکامی در تکمیل تحصیل

در بیوگرافی نیکولا تسلا چنین آمده که او در ۱۸۸۰ رهسپار پراگ شد تا در دانشگاه چارلز فردیناند ثبت نام کند. با اینکه اشتیاق زیادی برای ادامه تحصیل داشت اما ناآشنایی با زبان یونانی که از دروس اجباری بود  مانع از به پایان رساندن دوره شد.

 

با این همه همین اقامت کوتاه برای گسترش دیدگاه علمی و آشنایی بیشتر با فناوری های نو آن روزگار کافی بود.

 

سال های جوانی نیکولا تسلا

باتوجه به بیوگرافی نیکولا تسلا او در سال ۱۸۷۳ به زادگاهش بازگشت اما کمی بعد دچار بیماری سخت وبا شد. این بیماری آن چنان او را ضعیف کرد که بارها تا مرز مرگ پیش رفت. اما اراده و مقاومتش باعث شد نجات یابد.

 

پس از بهبودی به خدمت سربازی فراخوانده شد. ولی روح بی قرار و آزادمنش او با انضباط خشک نظامی سازگار نبود و سرانجام با ترک ارتش به کوهستان ها پناه برد. مدتی در روستاهای آرام و طبیعت بکر زندگی کرد که این انزوا، آرامش و الهام خاصی به شخصیتش افزود و نگاه او به جهان را ژرف تر ساخت.

 

نیکولا تسلا در مخابرات بوداپست

سال ۱۸۸۱ تسلا با پیوستن به شرکت تلگراف بوداپست وارد حوزه ای تازه شد. در آن زمان فعالیت اصلی شرکت هنوز آغاز نشده بود و او مدتی را در بخش طراحی و نقشه کشی گذراند.

 

او با نبوغ و ابتکارش، تغییرات مفیدی در تجهیزات ایجاد کرد و حتی دستگاهی ساخت که می توانست سیگنال های تلفن را تقویت و بازپخش کند؛ اختراعی که در آن زمان بی سابقه بود. گرچه هرگز به ثبت نرسید اما این تجربه، شالوده برخی از ایده های آینده او را بنا نهاد.

 

همکاری نیکولا تسلا با ادیسون

در ۱۸۸۲ رئیس نیکولا یعنی «پوشکاش» او را به پاریس فرستاد تا در پروژه روشنایی شهری با لامپ های ادیسون همکاری کند.

 

تسلا در بخش موتورهای الکتریکی کار کرد و توانست چند طرح ارتقایافته از دینام و موتور ارائه دهد. استعداد درخشانش او را به مأموریت هایی در فرانسه و آلمان فرستاد و مهارت های فنی اش را بیش ازپیش گسترش داد.

 

مهاجرت نیکولا تسلا به ایالات متحده آمریکا

در ۱۸۸۴ نیکولا تسلا همراه با چارلز بچلر به نیویورک رفت و به شرکت «ادیسون ماشین ورکس» پیوست. مسئولیت اصلی او تعمیر ژنراتورها و بهبود کارکردشان بود. اما اختلاف دیدگاه و بی اعتنایی مدیران به نوآوری هایش، باعث شد کمتر از یک سال بعد، در ۱۸۸۵، راهش را از شرکت جدا کند.

 

اختراعات اولیه در آمریکا

پس از ترک ادیسون، تسلا ایده لامپ های قوس الکتریکی را پیاده سازی کرد و با کمک سرمایه گذاران، کارگاه تولید لامپ راه انداخت. نخستین ثبت اختراع رسمی او در آمریکا مربوط به ژنراتور بهینه شده جریان مستقیم بود که در نیوجرسی ساخته شد.

 

کمپانی تسلا الکتریک

در بیوگرافی نیکولا تسلا چنین آمده که در ۱۸۸۶ شرکت او تعطیل شد. اما دو سرمایه گذار تازه در ۱۸۸۷ پشتیبانش شدند و «تسلا الکتریک» را تأسیس کرد. همان سال موتور القایی جریان متناوب را ساخت که به سرعت در آمریکا و اروپا شناخته شد.

 

در ۱۸۸۸ این اختراع ثبت شد و قراردادی با جورج وستینگهاوس به امضا رسید. هرچند رقابت سخت با ادیسون، مانع تولید گسترده موتور AC شد.

 

آزمایشگاه شخصی نیکولا تسلا

در ۱۸۸۹ نیکولا تسلا با درآمد حاصل از ثبت اختراعات، آزمایشگاهی در نیویورک بنیان گذاشت. در نمایشگاه جهانی پاریس با نظریات «هاینریش هرتز» آشنا شد و مسیر تحقیقاتش به سمت امواج و انتقال بی سیم انرژی متمایل گشت. حتی موفق شد لامپ رشته ای را بدون سیم و تنها با میدان الکتریکی روشن کند.

 

ژنراتور نوسان ساز بخار و کویل تسلا

در ۱۸۹۲ تسلا نایب رئیس انجمن مهندسان برق آمریکا شد. در سال های پس از آن، ژنراتور نوسان ساز بخار را به ثبت رساند و نمایش های پیشرفته انتقال بی سیم خود را در کشورهای مختلف اجرا کرد. اختراع کویل تسلا در ۱۸۹۱ دستگاهی برای ایجاد ولتاژهای بسیار بالا یکی از شاخص ترین دستاوردهایش بود و پایه گذار ایده انتقال بی سیم جهانی شد.

 

نیکولا تسلا و رادیو

باتوجه به بیوگرافی نیکولا تسلا، او در ۱۸۹۷ طرح ارسال و دریافت بی سیم سیگنال را ثبت کرد که اساس رادیو امروز را شکل می داد. اگرچه مارکونی شهرت این اختراع را برد. اما در ۱۹۴۳ دادگاه عالی آمریکا حق مالکیت را به تسلا بازگرداند.

 

تسلا موتورز و ماشین الکتریکی

در ۲۰۰۳ گروهی از مهندسان آمریکایی شرکتی با نام تسلا موتورز ایجاد کردند که مأموریتش تولید خودروهای برقی مدرن بود.

 

چند سال بعد ایلان ماسک با سرمایه گذاری بیش از ۳۰ میلیون دلار، این شرکت را به یکی از پرچم داران انقلاب حمل ونقل پاک تبدیل کرد و نام تسلا دوباره به نماد پیشرفت و نوآوری بدل شد.

 

دوران میان سالی و آزمایش های عظیم

آنچه که از بیوگرافی نیکولا تسلا پیداست در ۱۸۹۵ یک حادثه آتش سوزی اتفاق افتاد که باعث شد آزمایشگاهش نابود شود او در ۱۸۹۹ به کلرادو اسپرینگز رفت و آزمایش هایی عظیم در حوزه برق انجام داد؛ از جمله ایجاد رعد و برق مصنوعی. همان زمان ادعا کرد که سیگنال هایی از موجودات فرازمینی دریافت کرده است.

 

انزوا، اختراعات نیمه تمام و سال های پایانی

از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ تسلا روی برج واردنکلیف کار کرد، اما پروژه متوقف شد. توربین بدون تیغه را اختراع کرد. اما تولیدش با شکست مواجه شد. عصر زندگی اش بیشتر در هتل های نیویورک گذشت.

 

در ۱۹۳۴ از «اشعه مرگ» سخن گفت که توانایی نابودی اهداف در فاصله دور را داشت، ولی جزئیاتش را فاش نکرد. پس از مرگش، برخی از اسنادش ناپدید شد.

 

پایان زندگی و میراث جاودان

تسلا که روزگاری رویای انتقال «انرژی آزاد» برای همه بشریت را در سر داشت، پس از ناکامی های پیاپی، بیش از پیش در تنهایی فرو رفت و انس ویژه ای با کبوترهایش پیدا کرد. سرانجام در ۷ ژانویه ۱۹۴۳، در ۸۶ سالگی و در فقر و بیماری، در هتل نیویورکر درگذشت. برادرزاده اش مدارک او را به بلگراد منتقل کرد.