کفش مناسب سفر باید بتواند چند نوع استفاده را پوشش دهد؛ از راه رفتن چندساعته در شهر تا حضور در فرودگاه، بازدید از جاذبهها و حرکت روی مسیرهای خاکی ساده. برای چنین کاربردی، وزن متعادل، فیت مناسب، زیره دارای اصطکاک کافی و رویهای که با آبوهوای مقصد هماهنگ باشد، از ظاهر تخصصی کفش مهمتر هستند. اگر برنامه سفر شامل کوهنوردی جدی نباشد، معمولاً نیازی به بوت سنگین نیست و یک کفش Walking یا طبیعتگردی سبک انتخاب کاربردیتری خواهد بود. بهترین کفش برای سفر مدلی است که بتوان آن را چند ساعت بدون ایجاد فشار پوشید و در بیشتر محیطهایی که در طول سفر با آنها روبهرو میشوید عملکرد قابل قبولی داشته باشد.
برای بیشتر سفرهایی که شامل پیادهروی شهری، بازدید از جاذبهها و طبیعتگردی سبک هستند، یک کفش کمساق و نسبتاً سبک با زیره Rubber، لایه میانی دارای جذب فشار، پنجه جادار و رویه تنفسپذیر انتخاب مناسبی است. اگر احتمال بارندگی یا ورود به مسیرهای مرطوب وجود دارد، مقاومت در برابر آب نیز ارزش بیشتری پیدا میکند.
انتخاب کلی را میتوان براساس برنامه سفر به این شکل انجام داد:
|
نوع سفر |
کفش مناسبتر |
|
سفر کاملاً شهری |
کفش Walking سبک |
|
سفر شهری با پیادهروی زیاد |
کفش پیادهروی با Cushioning مناسب |
|
شهر + طبیعت سبک |
کفش طبیعتگردی کمساق |
|
مناطق بارانی |
مدل آبگریز یا Waterproof متناسب با شرایط |
|
مسیر خاکی و جنگلی |
کفش Trekking سبک با آج مناسب |
|
کوهستان و مسیر سنگی |
کفش Hiking یا کوهنوردی |
|
سفر تابستانی و ساحلی |
کفش سبک + صندل مناسب در صورت نیاز |
در انتخاب کفش پیادهروی، فیت مناسب همچنان مهمترین معیار است؛ کفش باید از پاشنه تا میانه پا نسبتاً ثابت باشد و در قسمت پنجه فضای کافی برای حرکت انگشتان ایجاد کند.
اگر محدودیت وزن چمدان دارید یا با کوله سفر میکنید، انتخاب یک کفش چندمنظوره معمولاً منطقیتر است. برای سفر شهری یا برنامهای که فقط یک بخش کوتاه طبیعتگردی دارد، همراه بردن یک کفش شهری، یک کفش ورزشی و یک کفش کوهنوردی فضای زیادی اشغال میکند.
اما یک کفش واحد زمانی انتخاب خوبی است که فعالیتهای سفر خیلی از یکدیگر فاصله نداشته باشند. کفشی که برای شهر و طبیعت سبک مناسب است، قرار نیست جای بوت کوهنوردی در یک صعود جدی را بگیرد.
اگر برنامه شما شامل تهرانگردی و سپس یک مسیر ساده در اطراف لواسان باشد، یک کفش Outdoor سبک میتواند هر دو نیاز را پوشش دهد. ولی اگر بخشی از سفر شامل مسیر سنگی چندساعته در ارتفاعات باشد، انتخاب کفش تخصصیتر منطقی است.
ممکن است کفشی بسیار سبک، تنفسپذیر و مجهز به زیره مناسب باشد، اما اگر قالب آن با پای شما هماهنگ نباشد، بعد از چند ساعت استفاده مزایای دیگر اهمیت خود را از دست میدهند.برای سفر، کفشی انتخاب کنید که در قسمت میانی پا ثابت باشد اما کنارههای پنجه را تحت فشار قرار ندهد. جلوی کفش نیز باید به اندازهای فضا داشته باشد که انگشتان هنگام راه رفتن به انتهای آن برخورد نکنند.
REI در راهنمای انتخاب کفش Walking تأکید میکند که Fit بر فناوری، ظاهر و حتی توصیه دیگران اولویت دارد و کفش مناسب باید در قسمت پاشنه و میانه پا ثابت و در قسمت پنجه دارای فضای کافی باشد.
کفشی که هنوز چند ساعت با آن راه نرفتهاید، گزینه مناسبی برای اولین استفاده در روز سفر نیست. حتی اگر سایز کفش درست باشد، نوع قرار گرفتن بند، نقاط تماس رویه با پا و میزان راحتی زیره بعد از مدتی استفاده بهتر مشخص میشود.
چند روز قبل از سفر، کفش را در پیادهرویهای معمولی استفاده کنید. اگر پاشنه حرکت میکند، انگشتان تحت فشار هستند یا قسمتی از رویه باعث اصطکاک میشود، فرصت خواهید داشت مشکل را قبل از سفر شناسایی کنید.
در یک روز عادی شاید تنها چند هزار قدم بردارید، اما در سفر ممکن است مسیر فرودگاه، ایستگاه مترو، جاذبههای گردشگری، بازارها و خیابانهای مختلف در یک روز طی شوند. در چنین شرایطی، وزن کفش بیشتر احساس میشود.این موضوع به معنای انتخاب سبکترین کفش موجود نیست. کفش بیش از حد سبک ممکن است زیره یا محافظت کافی برای مسیرهای غیرشهری نداشته باشد.
برای کفش مناسب سفر باید به نسبت وزن به کارایی توجه کنید. اگر یک مدل با کمی وزن بیشتر، زیره مقاومتر و اصطکاک بهتری برای برنامه شما دارد، این افزایش وزن میتواند منطقی باشد.بوتهای کوهنوردی سنگین معمولاً زمانی توجیه دارند که واقعاً قرار است از آنها در زمین دشوار استفاده شود. برای سفر شهری، وزن اضافه چنین کفشهایی کاربرد مشخصی ایجاد نمیکند.
در سفر ممکن است طی چند ساعت روی سنگفرش، آسفالت، کاشی، خاک و حتی سطح خیس حرکت کنید. کفشی با زیره بسیار صاف میتواند در بعضی از این شرایط محدودیت ایجاد کند.برای یک کفش چندمنظوره، زیره Rubber با آج متوسط معمولاً تعادل مناسبی ایجاد میکند. چنین ساختاری روی آسفالت بیش از اندازه خشن نیست و در مسیرهای خاکی سبک نیز اصطکاک بیشتری نسبت به یک کفش شهری کاملاً صاف دارد.
آجهای بسیار عمیق مخصوص زمین گلآلود یا کوهستان برای سفرهای معمولی ضروری نیستند. از طرف دیگر، زیرهای که تقریباً هیچ الگوی اصطکاکی ندارد برای سفرهایی که طبیعت هم بخشی از برنامه است، انتخاب محدودی خواهد بود.
در فروشگاه ممکن است کفشی که زیره بسیار نرم دارد در چند قدم اول راحتتر احساس شود. اما پیادهروی چندساعته فقط به Cushioning وابسته نیست.زیره باید هنگام راه رفتن ثبات مناسبی ایجاد کند و در تغییر جهت بیش از اندازه تغییر شکل ندهد. در سفرهایی که خیابانهای سنگفرش یا مسیر طبیعی دارند، این پایداری اهمیت بیشتری پیدا میکند.
مدلهایی که از EVA در لایه میانی و Rubber در زیره بیرونی استفاده میکنند، در بسیاری از کفشهای Walking و Outdoor دیده میشوند. در محصولات هامتو نیز نمونههایی با همین ترکیب برای استفاده روزمره، پیادهروی و محیطهای بیرونی وجود دارد.
پاسخ به میزان حضور شما خارج از محیط شهری بستگی دارد.اگر مقصد شما شهری مانند استانبول است و بیشتر برنامه شامل مراکز تاریخی، خیابانگردی، مراکز خرید و استفاده از حملونقل عمومی میشود، یک کفش Walking سبک انتخاب مناسبتری است.اگر همان سفر شامل روستاگردی، جنگل، ساحل صخرهای یا مسیرهای خاکی هم باشد، مدل طبیعتگردی سبک کاربرد بیشتری پیدا میکند.
برای مقایسه مدلهای شهری و Walking میتوان کفش پیادهروی هامتو را بررسی کرد. اگر بخش Outdoor سفر پررنگتر است، مدلهای دسته طبیعتگردی گزینه مناسبتری برای مقایسه خواهند بود.
فقط زمانی که نوع سفر واقعاً به آن نیاز داشته باشد. کفش کوهنوردی برای پایداری، محافظت و حرکت روی زمینهای دشوار طراحی میشود و به همین دلیل معمولاً ساختار مقاومتر و وزن بیشتری دارد.اگر قرار است بیشتر روز را در شهر راه بروید، استفاده از یک بوت سنگین ممکن است نسبت به کفش Walking یا Trekking سبک مزیت چندانی نداشته باشد.
در مقابل، اگر سفر شما با جنگلنوردی، مسیرهای سنگی یا ارتفاعات همراه است، مدل مقاومتر منطقی میشود. هامتولند نیز در برخی مدلهای کوهنوردی هامتو کاربردهایی مانند طبیعتگردی، جنگلنوردی، استفاده زمستانی و مسیرهای Outdoor را در کنار یکدیگر ذکر کرده است.بنابراین «سفر» بهتنهایی دلیل کافی برای خرید کفش کوهنوردی نیست؛ نوع فعالیت تعیینکننده است.
در سفر به مناطق گرم، گردش هوا داخل کفش اهمیت بیشتری پیدا میکند. یک رویه تنفسپذیر میتواند مدیریت گرما و رطوبت داخل کفش را بهتر کند، بهخصوص زمانی که چند ساعت در روز راه میروید.اما در مقصد سرد و بارانی اولویتها تغییر میکنند. در چنین شرایطی، مقاومت در برابر نفوذ آب ممکن است مهمتر از حداکثر تهویه باشد.
برای انتخاب سادهتر:
هوای گرم و خشک: رویه تنفسپذیر و وزن پایینتر
هوای معتدل: مدل چندمنظوره با تهویه متوسط
هوای بارانی: رویه Water Resistant یا Waterproof متناسب با میزان بارندگی
سرما و رطوبت: مدل بستهتر با مقاومت بیشتر در برابر آب
هیچ کفشی در همه این شرایط بهترین عملکرد را ندارد. باید شرایط غالب سفر را مبنا قرار دهید.
خیر. اگر مقصد خشک است و بیشتر در شهر حضور دارید، ضدآب بودن ممکن است ویژگی کماهمیتتری نسبت به وزن و تهویه باشد.از طرف دیگر، در سفر پاییزی به مناطق شمالی ایران یا مقصدی که بارندگی مداوم دارد، خیس شدن کفش میتواند ادامه استفاده از آن را دشوار کند. در این شرایط مدل مقاوم در برابر آب ارزش بیشتری دارد.به عبارت دیگر، Waterproof بودن را نباید بهعنوان معیار ثابت «کفش بهتر» در نظر گرفت. این ویژگی زمانی ارزش دارد که واقعاً در طول سفر از آن استفاده شود.
در سفر تابستانی، گرما و تعریق پا یکی از عوامل مهم در انتخاب کفش هستند. رویه پارچهای یا مشبک، وزن کمتر و امکان گردش هوا معمولاً کاربرد بیشتری پیدا میکنند.اگر سفر شامل ساحل یا فعالیتهای آبی باشد، همراه داشتن یک صندل Outdoor نیز میتواند مفید باشد. با این حال، صندل باز معمولاً جایگزین مناسبی برای چند ساعت پیادهروی شهری یا حرکت روی مسیرهای پر از سنگ و شاخه نیست.برای سفرهایی که میخواهید فقط یک کفش همراه داشته باشید، کفش بسته تنفسپذیر انتخاب همهکارهتری خواهد بود.
در فصل سرد، نوع رویه و زیره اهمیت بیشتری پیدا میکنند. سطح خیس، بارندگی و دمای پایین باعث میشوند یک کفش تابستانی بسیار مشبک همیشه کاربرد کافی نداشته باشد.برای سفر زمستانی لازم نیست مستقیماً سراغ بوت کوهنوردی بروید. اگر برنامه شهری است، یک کفش Outdoor کمساق یا Mid-Cut با مقاومت مناسب در برابر آب میتواند کافی باشد.در مدلهای موجود هامتو نیز برخی کفشها برای ترکیبی از استفاده شهری، طبیعتگردی و فصل پاییز و زمستان عرضه میشوند؛ برای مثال بعضی مدلها از زیره EVA و Rubber و رویه مقاومتر در برابر رطوبت استفاده میکنند.
کفش پرواز باید علاوه بر پیادهروی، در زمان نشستن طولانی نیز راحت باشد. کفش بسیار سنگین یا تنگ ممکن است پس از چند ساعت آزاردهنده شود.اگر قرار است همان کفش را در مقصد نیز استفاده کنید، بهتر است مدلی انتخاب شود که بند آن قابل تنظیم باشد و در قسمت روی پا فشار زیادی ایجاد نکند.در سفرهای هوایی طولانی ممکن است پا کمی متورم شود. به همین دلیل کفشی که در حالت عادی کاملاً تنگ است، انتخاب مناسبی برای پرواز و سپس پیادهروی در مقصد نیست.
ظاهر در عملکرد فنی کفش نقشی ندارد، اما در یک کفش مخصوص سفر میتواند بر میزان استفاده از آن اثر بگذارد.اگر فقط یک جفت کفش همراه دارید، رنگهای خنثی معمولاً راحتتر با لباسهای مختلف هماهنگ میشوند. کفشی که طراحی بسیار تخصصی و کوهستانی دارد ممکن است برای بعضی موقعیتهای شهری کمتر کاربردی باشد.رنگهای بسیار روشن نیز در سفرهای طبیعتمحور سریعتر آثار خاک و گل را نشان میدهند. بنابراین ظاهر را میتوان بعد از فیت، زیره و نوع کاربرد بهعنوان یکی از معیارهای ثانویه در نظر گرفت.
در سفر همیشه امکان شستوشو یا خشک کردن کامل کفش وجود ندارد. رویهای که پس از خیس شدن مدت زیادی برای خشک شدن نیاز دارد میتواند در برنامه فشرده مشکل ایجاد کند.اگر مقصد مرطوب است، این موضوع را هنگام خرید بررسی کنید. همچنین بهتر است قبل از سفر روش صحیح تمیز کردن همان جنس رویه را بدانید.قرار دادن مستقیم کفش خیس در کنار بخاری، شوفاژ یا منبع حرارت شدید نیز روش مناسبی برای خشک کردن بسیاری از کفشها نیست و میتواند به مواد یا چسب قسمتهای مختلف آسیب بزند.
پاسخ به مدل انتخابشده بستگی دارد، نه فقط نام برند. هامتو در هامتولند دستههای جداگانهای برای کفش پیادهروی، طبیعتگردی و کوهنوردی دارد و همین تنوع باعث میشود مدلها کاربرد یکسانی نداشته باشند. برای سفرهای شهری و پیادهروی، بهتر است ابتدا مدلهای سبکتر کفش هامتو را با تمرکز بر وزن، رویه و فیت بررسی کنید. در حال حاضر در دسته پیادهروی هامتولند مدلهایی وجود دارند که برای استفاده روزمره و شهری معرفی شدهاند و برخی از آنها از ترکیب EVA و Rubber در زیره استفاده میکنند.
اگر طبیعت بخشی جدیتر از سفر است، کفش طبیعتگردی هامتو میتواند نقطه مناسبتری برای مقایسه باشد. هدف این نیست که تخصصیترین مدل را انتخاب کنید؛ مدلی مناسبتر است که بیشترین بخش برنامه واقعی سفر شما را پوشش دهد.
نوع سفر گاهی سریعتر از مشخصات فنی نشان میدهد به چه کفشی نیاز دارید.
فرض کنید مقصد شما شیراز است و برنامه شامل بازدید از بافت تاریخی، بازار، باغها و چند ساعت پیادهروی روزانه میشود. در این شرایط کفش Walking سبک با تهویه مناسب و زیره راحت اولویت دارد. زیره بسیار آجدار یا ساق بلند ضرورت مشخصی ندارد.
اگر بخشی از سفر در شهر و بخش دیگر روی مسیر خاکی و جنگلی انجام میشود، یک کفش طبیعتگردی کمساق تعادل بهتری ایجاد میکند. زیره آجدار متوسط و رویه مقاومتر در برابر رطوبت در این سناریو کاربردی هستند.
در سفری که مقصد اصلی آن مسیرهای کوهستانی است، شرایط برعکس میشود. شهرگردی کاربرد فرعی محسوب میشود و بهتر است کفش براساس نیاز مسیر کوهستان انتخاب شود، حتی اگر کمی سنگینتر باشد.
بهتر است چند روز قبل از سفر کفش نهایی را مشخص کنید و یک تست واقعی انجام دهید:
روز قبل از سفر زمان مناسبی برای کشف این موضوع نیست که کفش جدید بعد از نیم ساعت روی کناره پا فشار ایجاد میکند.
کفش مناسب سفر برای بیشتر افراد یک مدل سبک تا متوسط با فیت صحیح، زیره دارای اصطکاک کافی، پنجه جادار و رویه متناسب با آبوهوای مقصد است. برای سفر کاملاً شهری، کفش Walking معمولاً انتخاب کاربردیتری است و در سفرهایی که مسیر خاکی و طبیعت هم بخشی از برنامه هستند، کفش طبیعتگردی سبک مزیت بیشتری دارد. بوت کوهنوردی زمانی ضروری میشود که زمین دشوار، شیب زیاد یا برنامه کوهستانی بخش اصلی سفر باشد. بهجای جستوجوی یک مدل که در همه شرایط بهترین باشد، کفشی را انتخاب کنید که فعالیت غالب سفر را بهخوبی پوشش دهد و برای چند ساعت استفاده مداوم با فرم پای شما هماهنگ باشد.
اگر کفش حجیمترین مدل همراه شما است، پوشیدن آن در مسیر میتواند فضای چمدان را کاهش دهد. با این حال برای پرواز طولانی باید مطمئن شوید کفش بیش از حد تنگ یا سنگین نیست.
اگر از کفی مشخصی استفاده میکنید یا سفر طولانی است، همراه داشتن یک جفت کفی جایگزین میتواند مفید باشد. کفی مرطوب یا آسیبدیده ممکن است کیفیت استفاده از کفش را کاهش دهد.
بهتر است تعداد جوراب براساس مدت سفر و امکان شستوشو تعیین شود. در سفرهای فعال، داشتن حداقل یک جفت جوراب اضافه در کوله روزانه نیز کاربردی است.
عدد ثابتی وجود ندارد، اما بهتر است پیش از سفر حداقل چند مرتبه و در مجموع چند ساعت با کفش راه بروید تا فیت، بندها و نقاط احتمالی فشار مشخص شوند.
یک کفش تنفسپذیر میتواند بخش شهری را پوشش دهد، اما برای ساحل و فعالیت نزدیک آب همراه داشتن صندل سبک کاربردیتر است. در این شرایط دو کفش سبک معمولاً بهتر از یک کفش سنگین چندمنظوره هستند.