انسان ها و حیوانات از دیرباز تا کنون در این کره خاکی کنار هم زندگی کرده اند و انسان ها برای کارهای روزمره خود نیز از حیوانات بهره برده اند . آدم‌ها در مقابل مورچه‌اى كه توى لیوان آبشان مى‌افتد، برخوردهاى متفاوتى دارند.
بعضى‌ها همین كه چشم‌شان به مورچه مى‌افتد، مى‌گویند: “اَه… تو توى لیوان من چه كار مى‌كنى؟” و بعد مورچه را لــــه مى‌كنند، یعنی دیگه مورچه بى‌مورچه! به این مى‌گویند كمال خودخواهى … بعضى‌ها هم مى‌گویند: “
راستش امروز واسه یه مورچه هم روز گرمیه، تو هم كه به كسى صدمه‌اى نمى‌زنى، همینجا باش و واسه خودت شنا كن.” به این مى‌گویند بردبارى … گروه سوم نه عصبانى مى‌شوند، نه بردبارى به خرج مى‌دهند، كمى شكر توى آب مى‌ریزند و مى‌روند! به این مى‌گویند عاشقی
هرچند انسان اشرف مخلوقات خداست ولی نوعی وابستگی در زندگی انسان و حیوان وجود دارد و این انسان ها هستند که با برخوردهای متفاوت با حیوانات، خواسته یا ناخواسته صفات خود را نشان می دهند. صفاتی که نشان از بیرحمی در مقابل ترحم، اسارت در مقابل آزادی، نابودی در مقابل حق زندگی و حمایت از آنها و … است.
تصاویر زیر گویای بسیاری از صحنه های رویارویی انسان با حیوانات می باشد که از جهات مختلف قابل تامل است.
