جانی دپ ستاره ای که سال ها نامش یادآور نقش آفرینی های خلاقانه و جسورانه بود امروز به سن ۶۲ سالگی رسیده است. او در دهه ۹۰ و اوایل قرن جدی، با حضور در فیلم های ماندگار جایگاه ویژه ای در قلب سینمادوستان داشت؛ اما مسیرش در سال های اخیر پر از پروژه هایی بوده که از نظر تجاری و منتقدان چندان موفقیت آمیز نبودند.
هرچند ماجرای پرسر و صدای حقوقی او با امبر هرد دوباره نامش را سر زبان ها انداخت و حضورش با فیلم «ژان دو باری» در جشنواره کن نگاه ها را جلب کرد. اما هنوز روشن نیست که دپ بتواند دوباره به جایگاه ستاره ای اثرگذار بازگردد یا نه. از این رو می توان گفت کارنامه اش ترکیبی است از لحظات درخشان و تصمیم های اشتباه، از قله های شهرت تا سراشیبی سقوط.
امروز در سالروز تولدش مرور این مسیر پرفرازونشیب یادآور روزهایی است که با یک نگاه و لبخند جک اسپارویی اش دل میلیون ها تماشاگر را برد و حالا بیشتر به نمادی از خاطرات سینما بدل شده است.

امروز در ۶۲ سالگی، جانی دپ همچنان یکی از چهره های الهام بخش دنیای هنر است. او نه تنها با کاراکترهای ماندگارش در سینما به یاد مانده، بلکه با زندگی پرفرازونشیبش همواره در مرکز توجه جهانی قرار داشته است.

در دهه ۹۰ میلادی جانی دپ با فیلم «ادوارد دست قیچی» به کارگردانی تیم برتون به شهرت رسید. این همکاری سرآغاز دوستی و شراکتی هنری شد که بعدها در فیلم هایی مانند «عروس مرده»، «سوئینی تاد»، «آلیس در سرزمین عجایب» و «چارلی و کارخانه شکلات سازی» ادامه پیدا کرد.

نقش «کاپیتان جک اسپارو» در مجموعه «دزدان دریایی کارائیب» شاید شناخته شده ترین و محبوب ترین کاراکتر جانی دپ باشد. این نقش او را به ستاره ای جهانی تبدیل کرد و سه بار او را تا آستانه دریافت جایزه اسکار برد. هرچند تندیس اسکار نصیبش نشد، اما جوایزی مانند گلدن گلوب، MTV و منتخب مردم را به خانه برد.

جانی دپ فقط بازیگر نیست؛ او در موسیقی نیز فعال است و همراه گروه راک «Hollywood Vampires» با موسیقیدانان مشهور جهان همکاری کرده است. علاوه بر این، شرکت تولید فیلم خودش را راه اندازی کرده و به عنوان تهیه کننده و حتی کارگردان در پشت دوربین هم فعالیت دارد.

زندگی خصوصی جانی دپ بارها در مرکز توجه رسانه ها بوده است. به خصوص ماجرای پر سر و صدای او با همسر سابقش که به درگیری های حقوقی طولانی کشید. بعد از پایان آن دوران، او زندگی آرام تری را در اروپا انتخاب کرد و بیشتر بر هنر و سلامت خود تمرکز گذاشت.
در سال های اخیر، جانی دپ با پروژه هایی تازه مانند فیلم «Day Drinker» و کارگردانی فیلمی درباره زندگی نقاش معروف «آمادئو مودیلیانی»، دوباره به سینما برگشته است. این بازگشت نشان می دهد که او هنوز حرف های زیادی برای گفتن دارد.

این پروژه با بودجه ای سنگین حدود ۲۱۵ میلیون دلار و فروش جهانی نزدیک به ۲۶۰ میلیون دلار برای دیزنی ضرر بزرگی به جا گذاشت. جانی دپ در نقش «تنتو» با گریم سنگین ظاهر شد و همین انتخاب او برای ایفای نقش یک بومی آمریکایی، انتقادهای زیادی به همراه داشت.
به جرات می توان گفت Transcendence که در سال ۲۰۱۴ ساخته شد تلاشی پرهزینه برای ورود به دنیای علمی–تخیلی بود که به نتیجه نرسید. بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری، فروش پایین و نقدهای تند منتقدان باعث شد فیلم فراموش شود.
داستان از زندگی دکتر ویل کاستر (جانی دپ) دانشمند هوش مصنوعی آغاز می شود که پس از ترورش همسرش ذهن او را به یک رایانه منتقل می کند. این آگاهی مصنوعی آرام آرام خارج از کنترل شده و به تهدیدی برای انسانیت بدل می گردد. ایده های بزرگی در فیلم مطرح بود، اما روایت بی روح آن مخاطب را پس زد.
Mortdecai یک کمدی پر زرق و برقی است که ترکیبی شبیه «پلنگ صورتی» و «جیمز باند» دارد. اما در نهایت این پروژه با بودجه تقریبی ۶۰ میلیون دلار و فروش جهانی زیر ۵۰ میلیون به شکستی سنگین انجامید.
ماجرای فیلم درباره چارلی مردکای (جانی دپ) دلال آثار هنری اشراف زاده است که به دنبال یک نقاشی گمشده حاوی رمز گنج نازی ها می رود. شوخی های بی اثر و لهجه تصنعی دپ، هیچ کدام نتوانستند تماشاگر یا منتقد را جذب کنند.
باید گفت همکاری دوباره دپ با تیم برتون برای ساخت پروژه Dark Shadows در سال ۲۰۱۲ موفقیت آمیز نبود. داستان درباره بارناباس کالینز (جانی دپ) نجیب زاده ای از قرن هجدهم می باشد که توسط جادوگری به خون آشام تبدیل شده است.
تا اینکه بعد از دو قرن به زندگی بازمی گردد و در دهه ۱۹۷۰ با خانواده اش روبه رو می شود. ترکیب کمدی سیاه و فضای گوتیک به جای جذب مخاطب، بیشتر او را سردرگم کرد.
یکی دیگر از آثاری که در کارنامه هنری جانی دپ با شکست مواجه گردید پروژه آلیس در آن سوی آینه می باشد که در سال ۲۰۱۶ ساخته شد. پروژه ای که چیز زیادی برای ارائه نداشت. در این فیلم سینمایی جانی دپ در نقش «مد هتر» به یک ایفای نقش تکراری پرداخت بی آنکه تازگی خاصی داشته باشد.
داستان با سفر آلیس برای نجات گذشته هتر و مبارزه با «زمان» (ساشا بارون کوهن) شکل می گیرد. اما روح قسمت اول در روایت حاضر غایب بود.
فیلم سینمایی تروریست یکی دیگر از آثار هنری جانی دپ می باشد که از نظر تجاری با شکست مواجه شد. ماجرای این فیلم از دیدار اتفاقی فرانک (دپ) با زنی مرموز به نام الیز در قطار آغاز می شود و او ناخواسته وارد یک بازی خطرناک می گردد. این اثر هرچند در گیشه فروش بدی نداشت ولی منتقدان آن را به شدت مورد انتقاد قرار دادند.
از نظر منتقدان سینمایی، حرکت کند داستان، بازی های بی احساس و نبود شیمی بین دپ و آنجلینا جولی، فیلم را به یکی از نامزدهای ثابت تمشک طلایی بدل کرد.
فیلم سینمایی دروازه نهم یک اثر هنری از جانی دپ می باشد که با ایده ای جذاب به معرفی کتاب های شیطانی می پردازد. باید گفت دلایلی از جمله ریتم کند داستان و همچنین پایان مبهم آن باعث شد تا با استقبال خوبی مواجه نشود. در نهایت یک شکست دیگر را در کارنامه هنری جانی دپ رقم بزند.
داستان در مورد دین کورسو (دپ) کارشناس کتاب های کمیاب است که مأمور بررسی کتابی می شود که قدرت احضار شیطان دارد. سفر او در اروپا با اتفاقات رمزآلود و قتل های مرموز همراه است.
باید گفت به خاطر حواشی شخصی و حقوقی جانی دپ اکران این فیلم بارها عقب افتاد و در نهایت بدون تبلیغات چشمگیری عرضه شد. منتقدان هم آن را یک داستان جنایی کش دار دانستند.
راسل پول (دپ)، کارآگاهی است که سال ها بعد از قتل های توپاک شکور و ناتوریوس B.I.G. هنوز به دنبال کشف حقیقت است و با یک روزنامه نگار برای افشای فساد پلیس همکاری می کند.
Yoga Hosers کمدی عجیب و کم مخاطبی با هیولاهایی ساخته شده از سوسیس که حتی منتقدان هم حاضر به جدی گرفتنش نشدند. داستان درباره دو دختر نوجوان کانادایی است (یکی از آن ها دختر واقعی دپ)، که باید با مخلوقات شیطانی و مضحکی مبارزه کنند. دپ اینجا در نقش کارآگاهی عجیب حاضر می شود.
در انتظار بربرها یکی دیگر از آثار موجود در کارنامه هنری جانی دپ می باشد که با شکست تجاری بالایی مواجه گردید. باید گفت این پروژه با وجود حضور بازیگران نامداری مثل جانی دپ، به خاطر روند آرام و کم هیجان که برگرفته از رمان جی. ام. کوتسی می باشد بازم هم نتوانست توجه منتقدین را به خود جلب نماید.
داستان این فیلم در مورد یک قاضی در شهری مرزی است که تلاش می کند جلوی ظلم ارتش به مردم بومی را بگیرد. اما ورود افسر ظالمی با بازی جانی دپ همه چیز را تغییر می دهد. فیلم به دلیل اکران محدود و نداشتن ضرباهنگ، تقریباً نادیده گرفته شد.