چرا پریود نمی‌شم حامله هم نیستم؟

پریود نشدن زمانی که باردار نیستید، می‌تواند یکی از نگرانی‌های مهم بهداشتی باشد. این مسئله ممکن است نشانه‌ای از یک وضعیت پزشکی باشد یا حتی تحت تأثیر سبک زندگی شما قرار گرفته باشد. معمولاً دیر شدن عادت ماهانه تا چند روز طبیعی است و اغلب به دلایلی مانند استرس، تغییرات هورمونی یا تغییرات در رژیم غذایی مرتبط است. اما اگر این تأخیر بیشتر از چند روز طول بکشد، باید به پزشک مراجعه کنید.

 

شناخت دلایل و اقدام به‌موقع می‌تواند از عوارض بعدی مانند ناباروری یا یائسگی زودرس جلوگیری کند. در این مطلب به پرسش‌ها و پاسخ‌های علمی در این زمینه می‌پردازیم. اگر شما نیز دچار این مشکل هستید، این مطلب برای شما مفید است.

 

میانگین چرخه قاعدگی چند روز است؟

 

افرادی که در بدو تولد زن شناخته شده‌اند (AFAB) به طور میانگین 500 بار در طول عمر خود قاعدگی را تجربه می‌کنند. میانگین چرخه قاعدگی 28 روز است اما می‌تواند بین 21 تا 45 روز متغیر باشد. در حالی که هر فردی متفاوت است، قاعدگی معمولاً با گذشت زمان به یک الگو (چرخه) ثابت می‌رسد. بنابراین اگر این چرخه از روال عادی خارج شود، معمولاً دلیلی وجود دارد.

 

دلایل تأخیر در پریود (که شامل بارداری نمی‌شود)

 

اگر باردار نیستید اما پریود نشده‌اید، ممکن است به آمنوره (amenorrhea) مبتلا باشید ( اصطلاح پزشکی برای عدم وقوع چرخه قاعدگی).

 

در بخشی از مقاله آمده است:

But whether you have amenorrhea or are suddenly getting your period late, it’s critical to pinpoint the cause. Having irregular menstrual cycles over time can lead to early-onset menopause.

 

اما چه آمنوره داشته باشید و چه به طور ناگهانی پریودتان دیر شود، شناسایی علت آن بسیار مهم است. داشتن چرخه‌های قاعدگی نامنظم در طول زمان می‌تواند منجر به یائسگی زودرس شود.

 

در بخش دیگری از مقاله می‌خوانیم:

Common reasons your period may be irregular include:

• Age
• Stress
• Polycystic ovary syndrome (PCOS)
• Weight
• Birth control
• Thyroid issues
• Chronic diseases

 

دلایل رایج برای نامنظم بودن پریود شما شامل موارد زیر است:

• سن
• استرس
• سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)
• وزن
• پیشگیری از بارداری
• مشکلات تیروئید
• بیماری‌های مزمن

 

مصرف برخی مکمل‌ها نیز می‌تواند در بهبود نظم پریود موثر باشد. توصیه من به شما مصرف مکمل سینابتیک حاوی دارچین و کروم است که در کاهش مقاومت به انسولین و تنظیم سیکل قاعدگی در افراد مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک نقش موثری دارد.

 

سن

دو زمان وجود دارد که نامنظم بودن پریودها طبیعی است: در طول چند سال اول پس از اولین پریود و زمانی که به یائسگی (توقف قاعدگی) نزدیک می‌شوید.

 

طبیعی است که در چند سال اول قاعدگی برخی از جوانان شش سال یا بیشتر پریودهای نامنظم داشته باشند. اما زمانی که بدن شما به یک الگوی قاعدگی قابل تشخیص عادت کرد، باید برای 35 سال یا بیشتر روندی آسان و بدون مشکل باشد، شاید فقط با بارداری مختل شود.

 

در مقطعی (معمولاً بین 45 تا 55 سالگی ) بدن شما مرحله گذار به یائسگی را آغاز می‌کند، که می‌تواند به چندین دلیل باعث پریودهای از دست رفته یا دیررس شود:

 

• پری منوپوز(Perimenopause): این دوره گذار قبل از یائسگی دو مرحله دارد. مرحله اول می‌تواند باعث قاعدگی‌های ناسازگار (inconsistent) شود. مرحله بعدی پری منوپوز می‌تواند شما را بیش از 60 روز برای پریود بعدی منتظر نگه دارد.

 

• نارسایی اولیه تخمدان(POI) : این وضعیت، که به عنوان نارسایی زودرس تخمدان نیز شناخته می‌شود، باعث کاهش سطح استروژن و توقف کارکرد تخمدان‌ها قبل از 40 سالگی میشود. افراد مبتلا به POI (حدود 1٪ از زنان زیر 40 سال) پریودهای نامنظم یا از دست رفته دارند.

 

• یائسگی زودرس یا زودهنگام(Premature or early menopause) : میانگین سنی یائسگی 52 سال است. اما حدود 5٪ از افراد AFAB یائسگی را زود، بین 40 تا 45 سالگی تجربه می‌کنند. اگر یائسگی قبل از 40 سالگی رخ دهد و به دلیل POI نباشد، به آن یائسگی زودرس (premature) می‌گویند.

 

• یائسگی(Menopause) : اگر یک سال کامل پریود نشده‌اید، بالای 50 سال دارید و آمنوره ندارید، ممکن است بدون اینکه متوجه شده باشید به یائسگی رسیده باشید.

 

استرس

استرس بدن را به روش‌های بسیاری تحت تأثیر قرار می‌دهد. می‌تواند بر نحوه خواب، غذایی که می‌خورید و عملکرد شما تغییر ایجاد کند. استرس همچنین می‌تواند پریود شما را به تأخیر بیندازد. تحقیقات نشان می‌دهد که احساس استرس بسیار زیاد تأثیر مستقیمی بر چرخه‌های قاعدگی در افراد 20 تا 40 ساله دارد.

 

اگر همیشه تحت استرس هستید (استرس مزمن)، پریود شما ممکن است به طور کامل متوقف شود. یک بدن تحت استرس هورمون کورتیزول بیشتری تولید می‌کند که می‌تواند بر بخشی از مغز که قاعدگی را تنظیم می‌کند (هیپوتالاموس) تأثیر بگذارد. هنگامی که پریودها به دلیل عملکرد نامناسب هیپوتالاموس متوقف می‌شوند، به آن آمنوره هیپوتالامیک (hypothalamic amenorrhea) می‌گویند.

 

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)

وقتی افراد AFAB سطح بالایی از هورمون‌های مردانه (آندروژنها) داشته باشند، ممکن است مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) تشخیص داده شوند. به دلیل عدم تعادل هورمونی، کیست‌ها (حفره‌های غیرعادی پر از مایع) اغلب روی تخمدان‌ها تشکیل شده و باعث توقف تخمک‌گذاری می‌شوند.

 

اگر پریودهای از دست رفته یا نامنظم شما به دلیل PCOS باشد، احتمالاً علائم دیگری نیز خواهید داشت، مانند:

 

• آکنه روی صورت، قفسه سینه و کمر

 

• تیره شدن پوست، به خصوص در چین‌های پوستی

 

• موهای زائد (هیرسوتیسم hirsutism -) روی صورت، چانه یا قفسه سینه

 

• تگهای پوستی( flapهای پوستی بدون درد) روی قسمت فوقانی بدن

 

• افزایش وزن یا مشکل در کاهش وزن

 

وزن

وزن زیاد یا کم بودن وزن می‌تواند بر چرخه‌های ماهانه تأثیر بگذارد. وزن کم بدن یا یک اختلال خوردن می‌تواند تخمک‌گذاری را متوقف کند یا پریودها را نامنظم کند. اگر مواد مغذی مناسب را دریافت نمیکنید (یا بدن شما نمیتواند آنها را جذب کند) نمی‌توانید هورمون‌های لازم برای تنظیم پریودها را تولید کنید. اگر خیلی سریع وزن کم کنید، قاعدگی می‌تواند به طور کامل متوقف شود.

 

وزن زیاد نیز می‌تواند بر پریودهای شما تأثیر بگذارد. شاخص توده بدنی (BMI) بالا و چاقی می‌تواند باعث تغییر در سطح هورمونها (به ویژه استروژن و پروژسترون) شود که چرخه‌های قاعدگی را به هم می‌ریزند. افزایش وزن و چاقی همچنین با افزایش خطر و تشدید PCOS مرتبط هستند.

 

پیشگیری از بارداری

بسیاری از روش‌های پیشگیری از بارداری به هورمون‌ها برای تأثیر بر تخمک‌گذاری متکی هستند. اما گذار هورمونی که هنگام شروع، قطع یا تغییر روش پیشگیری از بارداری اتفاق می‌افتد، می‌تواند در چرخه قاعدگی شما آشوب ایجاد کند. در برخی موارد، ممکن است سه ماه یا بیشتر طول بکشد تا به پریودهای منظم بازگردید.

 

برخی از روش‌های پیشگیری از بارداری می‌توانند در تمام مدت استفاده از آنها باعث پریودهای از دست رفته یا سبکتر شوند. این موارد شامل:

 

• ایمپلنت‌های پیشگیری از بارداری، که هورمون‌ها را در بدن شما آزاد می‌کنند.

 

• دستگاه‌های داخل رحمی هورمونی (IUDs)، که لقاح را کاهش می‌دهند.

 

• قرص‌های فقط پروژسترونی، که ممکن است تخمک‌گذاری را متوقف کنند.

 

اگر IUD دارید و اصلاً پریود نمی‌شوید، بررسی توسط پزشک شما بسیار حیاتی است. احتمال کمی وجود دارد که شما بارداری خارج از رحم داشته باشید.

مشکلات تیروئید

غده تیروئید شما هورمون‌هایی برای کمک به رشد و توسعه تولید می‌کند. اما پرکاری تیروئید یا کمکاری تیروئید می‌تواند باعث بی‌نظمی‌های قاعدگی، از جمله آمنوره شود.

 

تیروئید شما همچنین متابولیسم (انرژی که بدن شما از غذا دریافت می‌کند) را تنظیم می‌کند و اگر به درستی کار نکند، ممکن است کاهش یا افزایش وزن را تجربه کنید که می‌تواند بر قاعدگی تأثیر بگذارد.

 

بیماری‌های مزمن

علاوه بر اختلالات تیروئید، سایر بیماری‌های مزمن نیز ممکن است بر قاعدگی تأثیر بگذارند، از جمله:

 

• بیماری سلیاک (Celiac disease)
• دیابت (Diabetes)
• بیماری التهابی لگن (Pelvic inflammatory disease)

 

حتی اگر خود بیماری به طور مستقیم با قاعدگی تداخل نداشته باشد، داروها می‌توانند باعث ایجاد مشکل شوند. داروهایی که ممکن است باعث تأخیر یا عدم وقوع پریود شما شوند عبارتند از:

 

• داروهای ضد صرع (Anti-epileptics)
• داروهای ضد روانپریشی (Anti-psychotics)
• داروهای ضد افسردگی (Antidepressants)
• شیمی‌درمانی‌ها (Chemotherapies)
• داروهای تیروئید (Thyroid medications)

 

چه زمانی برای پریودهای از دست رفته یا دیررس به پزشک مراجعه کنیم؟

 

رد کردن بارداری باید اولین قدم شما پس از از دست دادن یک پریود باشد. اگر تست بارداری منفی است یا از آخرین چرخه قاعدگی خود مقاربت نداشته‌اید، با پزشک خود ملاقات کنید. آنها می‌توانند علائم شما را ارزیابی کنند، به سابقه سلامت شما نگاه کنند و در صورت نیاز شما را برای آزمایش ارجاع دهند.

 

خبر خوب این است که بیشتر علل زمینه‌ای پریودهای از دست رفته یا دیررس قابل درمان یا معکوس شدن هستند. ردیابی چرخه‌های قاعدگی و مراجعه به موقع به پزشک متخصص در مورد پریودهای از دست رفته یا دیررس می‌تواند تضمین کند که به سرعت درمان دریافت کنید.

می‌توانید از مکمل آگنومان که حاوی میوه گیاه پنج انگشت است استفاده کنید. این مکمل با تنظیم هورمون‌ها به تنظیم سیکل قاعدگی کمک می‌کند.

 

جمع‌بندی

پریود نشدن (در صورت عدم وجود بارداری) یک علامت است که باید به آن توجه کرد و می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند استرس، تغییر وزن، بیماری‌های هورمونی مانند PCOS یا مشکلات تیروئید، مصرف داروها و حتی سبک زندگی باشد.

 

مهم است که با مشاهده توقف یا بی‌نظمی پایدار در قاعدگی، به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید تا با تشخیص به‌موقع، از عوارض بعدی جلوگیری شود. هرگز نباید این مسئله را نادیده گرفت، زیرا ممکن است نشانه‌ای از یک وضعیت پزشکی جدی باشد. توجه به بدن و تغییرات آن اولین قدم برای حفظ سلامت شماست.