سودابه بیضایی از آن چهره های تلویزیون است که مسیر هنری اش را آهسته اما پیوسته ساخته است. او متولد ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۰ در شیراز می باشد اکنون ۴۴ سال دارد.سودابه بیضایی فقط یک بازیگر نیست بلکه در کنار بازیگری در مستندسازی و نویسندگی هم حضور فعالی داشته و همین تنوع باعث شده کارنامه اش رنگ و بوی جدی تری پیدا کند.
او با تحصیل در رشته زبان و ادبیات فارسی وارد فضای هنر شد و بعد از همان مسیر دانشگاهی توانست آرام آرام جای خودش را در سینما و تلویزیون باز کند.از فیلم لرد تا سریال هوش سیاه نام او در آثار مختلف دیده می شود و همین حضور مداوم باعث شده برای مخاطب ایرانی چهره ای آشنا باشد.

سودابه بیضایی از بازیگران شناخته شده سینما و تلویزیون ایران است که در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۰ در شیراز به دنیا آمد. او در خانواده ای پنج نفره بزرگ شد و از همان سال های نوجوانی به هنر و بازیگری علاقه نشان داد.
خانم بیضایی علاوه بر بازیگری در مستندسازی و نویسندگی هم فعالیت کرده و همین تنوع در کارنامه هنری اش او را به چهره ای جدی تر و متمایزتر تبدیل کرده است. او با تحصیل در رشته ادبیات وارد فضای فکری و هنری شد و بعدتر این علاقه را به مسیر حرفه ای خودش تبدیل کرد.

سودابه بیضایی در یک خانواده پنج نفره در شیراز بزرگ شد. پدرش معلم شیمی بازنشسته بود و مادرش هم مدیریت یک مؤسسه پوست را در شیراز بر عهده داشت. او دو خواهر کوچک تر به نام های فرزانه و سپیده دارد که یکی در حوزه گریم فعالیت می کند و دیگری مهندس معماری است. فضای خانوادگی او به گونه ای بود که هم نظم داشت و هم امکان رشد فکری و هنری را برایش فراهم می کرد.
علاقه او به بازیگری از همان سال های کودکی شکل گرفت. خودش گفته در ۹ سالگی با دیدن سریال سارا کورو تصمیم گرفته بازیگر شود. این علاقه فقط یک خیال کودکانه نماند و سال ها بعد تبدیل به مسیر جدی زندگی اش شد.

درباره ازدواج و همسر سودابه بیضایی تا امروز اطلاعات رسمی و روشنی منتشر نشده است. با وجود برخی تصاویر و شایعاتی که در فضای مجازی دیده می شود خود او صحبتی درباره ازدواج نکرده و به نظر می رسد مجرد باشد.

سودابه بیضایی از سال ۱۳۸۱ و در ۲۱ سالگی با شرکت در کلاس های بازیگری حمید سمندریان آموزش حرفه ای را آغاز کرد و بعد هم دوره های فیلمنامه نویسی را نزد ناصر تقوایی گذراند. اولین تجربه حرفه ای اش در سینما با فیلم گیس بریده در سال ۱۳۸۳ رقم خورد و از همان جا قدم به قدم وارد فضای جدی تری شد.
او در یکی از گفت وگوهایش تأکید کرده بود که هیچ وقت دنبال شهرت نبوده و اگر هدفش فقط دیده شدن بود مسیر دیگری را انتخاب می کرد. برای او اصل ماجرا خودِ کار بوده نه هیاهوی اطراف آن. همین نگاه باعث شده چهره ای کم حاشیه و جدی باقی بماند.

سودابه بیضایی علاوه بر بازیگری به موسیقی هم علاقه دارد و گیتار می نوازد. خودش معتقد است کسی که موسیقی می داند در بازیگری هم ریتم بهتری پیدا می کند. در کنار این ها شعر می گوید نقاشی می کشد و به طب گیاهی هم علاقه مند است. این مجموعه علاقه ها از او هنرمندی چندوجهی ساخته که فقط به قاب تصویر محدود نمی شود.
بسیاری به خاطر تشابه نام خانوادگی تصور می کنند سودابه بیضایی با بهرام بیضایی نسبت فامیلی دارد اما این موضوع صحت ندارد. این دو هنرمند هیچ ارتباط خانوادگی با هم ندارند. بهرام بیضایی اهل اصفهان است و سودابه بیضایی اهل شیراز و همین تفاوت نشان می دهد که شباهت نام فقط یک هم نامی است نه چیز بیشتر.
در سریال تاریخی طوبی به کارگردانی سعید سلطانی نقش آنیه را بازی کرده است. آنیه زنی عراقی و متمول و قدرتمند است که حضورش در داستان وزن خاصی به روایت می دهد. طوبی از سال ۱۴۰۳ پخش شد و داستان زنی را دنبال می کند که زندگی اش از دهه ۵۰ تا دهه ۸۰ شمسی را در بر می گیرد.
این سریال بر پایه کتابی ساخته شده که از برگزیدگان جایزه جهانی اربعین است و بخش مهمی از تاریخ معاصر ایران و عراق را از زاویه زندگی یک زن روایت می کند. حضور بیضایی در چنین اثری نشان می دهد که او به نقش های دارای پشتوانه تاریخی و شخصیتی علاقه دارد.
در فیلم میرو به کارگردانی حسین ریگی سودابه بیضایی نقش مهگل را ایفا کرده است. او این شخصیت را یک مادر بلوچ با لهجه و زیست متفاوت توصیف کرده و گفته با وجود فاصله ظاهری و فرهنگی توانسته با قلب این نقش ارتباط بگیرد.
مهگل برای او فقط یک نقش معمولی نبود چون باید هم رنج را نشان می داد و هم عشق عمیق مادری را. همین تضاد بود که این کاراکتر را برایش جذاب و چالش برانگیز می کرد.
در سریال پلیسی آمین بیضایی نقش نیروانا را بازی کرد؛ شخصیتی منفی که با فضای دیگر نقش هایش تفاوت زیادی داشت. او برای باورپذیر کردن این کاراکتر حتی برای نیروانا از کودکی تا بزرگسالی یک زندگی نامه جداگانه نوشت تا بتواند منطق رفتاری شخصیت را بهتر پیدا کند.این میزان دقت نشان می دهد که او به نقش فقط به عنوان یک دیالوگ و صحنه نگاه نمی کند بلکه برای ساختن آن وقت و ذهن صرف می کند.
در سریال ارمغان تاریکی به کارگردانی جلیل سامان نقش مهری را بر عهده داشت. این مجموعه به فعالیت های سازمان مجاهدین خلق در دهه شصت می پرداخت و از نظر فضای تاریخی و سیاسی یکی از آثار مهم تلویزیونی بود.
سودابه بیضایی این نقش را از نقاط عطف کارنامه خود می داند و برای بازی در آن هم جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از سومین جشنواره بین المللی جام جم دریافت کرد. این جایزه برای او فقط یک موفقیت نمادین نبود بلکه تأییدی بود بر این که انتخاب هایش در مسیر درستی قرار گرفته اند.
در سریال هوش سیاه به کارگردانی مسعود آب پرور در نقش سروان نگار عزیزی ظاهر شد. این نقش در کنار بازیگرانی مانند حسین یاری و کمند امیرسلیمانی دیده شد و باعث شد او در فضای آثار پلیسی و معمایی هم تجربه ای جدی به دست بیاورد. چنین نقش هایی برای هر بازیگری فرصت خوبی هستند تا وجهی متفاوت از توانایی هایش را نشان دهد و بیضایی هم از این فرصت به خوبی استفاده کرد.
در سریال نفس سودابه بیضایی نقش یکی از اعضای مجاهدین خلق را بازی کرد. این سریال به کارگردانی جلیل سامان ساخته شد و داستان زندگی ناهید را در بستر وقایع انقلاب روایت می کند. در این مجموعه هنرمندانی چون علیرضا کمالی ساناز سعیدی مسعود رایگان و ژاله صامتی حضور داشتند. نقش او در نفس از جمله نقش هایی بود که وجه متفاوتی از بازیگری اش را نشان داد.
در سریال کیمیا او نقش خانم طاهری را بازی کرد. شخصیتی مومن و متدین که برای شخصیت اصلی داستان الهام بخش بود. کیمیا در سه مقطع زمانی قبل از انقلاب دوران جنگ و زمان حال روایت می شود و از مجموعه های پر بازیگر تلویزیون ایران به شمار می آید. حضور سودابه بیضایی در این سریال هم برای او تجربه ای مهم و اثرگذار بود.
در جابربن حیان نقش زلفا را بازی کرد و در کنار هنرمندانی مانند اکبر عبدی حسن جوهرچی و زیبا بروفه دیده شد. این سریال به زندگی جابربن حیان می پرداخت و برای بیضایی فرصتی بود تا در یک اثر تاریخی دیگر هم حضور داشته باشد.
اولین حضور او در تلویزیون با سریال وفا رقم خورد. او در این مجموعه نقشی کوتاه داشت و در کنار هانیه توسلی فرهاد اصلانی و پوریا پورسرخ دیده شد. وفا داستانی عاشقانه و اجتماعی داشت و شروعی آرام اما مهم برای ورود او به قاب تلویزیون بود.
در آسمان من نقش فرزانه را بر عهده داشت. این مجموعه با حضور دانیال حکیمی حسن پورشیرازی امین حیایی و پژمان بازغی ساخته شد و سودابه بیضایی هم در آن یکی از نقش های مهم را ایفا کرد.
سودابه بیضایی از آن بازیگرهایی است که مسیرشان با سکوت و استمرار پیش می رود نه با حاشیه. همین ویژگی باعث شده نام او در ذهن مخاطب با جدیت و دقت گره بخورد. در نقش هایش از مادر بلوچ تا کاراکتر منفی و شخصیت تاریخی نشان داده که دنبال تنوع واقعی است و فقط به تکرار یک تصویر ثابت قانع نمی شود.