بهترین رپرهای ایران؛ فهرستی 18 تایی از پادشاهان موسیقی زیرزمینی ایران

ما در این مطلب از پارس ناز تلاش کرده ایم فهرستی از بهترین رپرهای ایران را با توجه به عواملی مثل تکنیک اجرا شامل فلو و رایم، محتوای اشعار و میزان تأثیرگذاری در فضای موسیقی معرفی نماییم. با ما همراه باشید.

 

موسیقی رپ در ایران مسیر طولانی و پرچالشی را پشت سر گذاشته است. از اوایل دهه ۸۰ شمسی که اولین قطعه های رپ در استودیوهای خانگی و با امکانات محدود ضبط می شدند، تا امروز که برخی رپرهای ایرانی در کشورهای مختلف کنسرت و تور جهانی برگزار می کنند.

 

حالا این سوال مطرح می شود که بهترین رپرهای ایران چه کسانی هستند؟ چهره های قدیمی و تأثیرگذار یا نسل تازه و استعدادهای جدید؟ در پاسخ به این سوال باید گفت انتخاب بهترین ها همیشه به سلیقه شخصی بستگی دارد. اما می توان با در نظر گرفتن معیارهای مشخص، به یک جمع بندی منطقی رسید. به همین خاطر ما در ادامه این مقاله تصمیم داریم فهرستی از بهترین ها در دنیای موسیقی رپ ایران را در اختیارتان قرار دهیم.

 

رضا پیشرو

بی تردید رضا پیشرو یکی از تأثیرگذارترین و بهترین رپرهای ایران است که فعالیت خود را از سال ۸۲ در این سبک آغاز کرد. او در طول بیش از ۲۱ سال حضور مداوم در موسیقی رپ، آلبوم های شاخص و ماندگاری مثل دوران طلایی، ریل، پرواز و نیروانا را منتشر کرده که هر کدام نقش مهمی در رشد و شکل گیری رپ فارسی داشته اند.

 

رضا پیشرو رکورددار بیشترین همکاری در رپ ایران می باشد که تاکنون با ۴۸ رپر مختلف فیت داده است. از نظر آمار بازدید و شنیده شدن نیز، او در مجموع پلتفرم هایی مثل یوتیوب، ساندکلاد و اسپاتیفای بالاترین ارقام را در میان رپرهای ایرانی به خود اختصاص داده است.

 

در حال حاضر رضا پیشرو مدیریت لیبل ریل را بر عهده دارد و همچنان یکی از چهره های اصلی و تأثیرگذار رپ فارسی محسوب می شود.

 

سروش هیچکس

بدون اغراق می توان گفت سروش هیچکس پدر رپ فارسی است؛ کسی که این سبک را برای اولین بار به شکل جدی به ایران معرفی کرد و باعث شد رپ فارسی به عنوان یک جریان مستقل شناخته شود. صدای بم، کلفت و گنگ او امضای شخصی اش در رپ است؛ صدایی که هنوز هم برای بسیاری از مخاطبان یادآور ریشه های خیابانی و اعتراضی رپ فارسی است.

 

هیچکس در سال های ابتدایی فعالیتش، پیش از حاشیه ها و درگیری هایی که بعدها با مهدیار و فدایی به وجود آمد، ریاست لیبل ملتفت را بر عهده داشت؛ لیبلی که نقش مهمی در رشد نسل اول رپ ایران ایفا کرد.

 

پس از جدایی از ملتفت، او مسیر متفاوتی را در پیش گرفت و به همکاری با آهنگسازان جوان و کمتر شناخته شده روی آورد؛ انتخابی که نشان می داد همچنان به کشف صداها و فضاهای تازه علاقه مند است.

 

قطعه هایی مثل «یه روز خوب»، «یه مشت سرباز» و «اختلاف» از شاخص ترین آثار هیچکس محسوب می شوند؛ آثاری که هم از نظر محتوای اجتماعی و هم از نظر فضای خالص رپ، تأثیر عمیقی بر مخاطبان گذاشتند و جایگاه او را به عنوان یکی از ستون های اصلی رپ فارسی تثبیت کردند.

 

یاس

یاس یکی از متفاوت ترین و خاص ترین چهره های رپ فارسی می باشد نام او با یک رکورد تاریخی گره خورده؛ تنها قطعه رپ مجوزدار در تاریخ موسیقی ایران متعلق به اوست. همین موضوع باعث شد رپ برای مدتی کوتاه، به شکل رسمی تر دیده شود و مخاطبان گسترده تری با این سبک آشنا شوند.

 

یاس با حدود ۴۳ سال سن، مسن ترین رپر فعال شناخته شده ایرانی بوده و همین سابقه طولانی، به اشعارش پختگی و نگاه اجتماعی عمیق تری داده است. اگرچه در سال های اخیر کم کارتر از گذشته بوده، اما تأثیر او در رپ فارسی همچنان پررنگ می باشد.

 

از نقاط برجسته کارنامه یاس می توان به همکاری های بین المللی او اشاره کرد؛ فیت های به یادماندنی اش با تک ناین از مهم ترین اتفاقات رپ فارسی در سطح جهانی محسوب می شود و نشان داد که رپ فارسی توان حضور و شنیده شدن در خارج از مرزها را هم دارد.

 

بهرام

بهرام یکی از رپرهای خاص و متفاوت رپ فارسی می باشد که سبک کاری او تا حدی به سورنا نزدیک می شود؛ تمرکز بر شعرمحوری، فضای تلخ و نگاه فلسفی از ویژگی های برجسته آثارش است. با این حال بهرام فقط به این فضا محدود نمانده و در کارنامه اش، ترک های سیاسی و اجتماعی پررنگی دیده می شود که نگاه انتقادی او به شرایط جامعه را نشان می دهد.

 

یکی از جنجالی ترین بخش های حضور بهرام در فضای رپ، حاشیه ها و تقابل های رسانه ای اوست. جدال های لفظی بهرام و سورنا و همچنین ورود همسرش به این ماجراها در توییتر، در کنار تنش هایی که با هنرمندانی مثل شاهین نجفی و سروش هیچکس شکل گرفت، فضایی ایجاد کرد که بسیاری آن را مستعد شکل گیری یک بیف تمام عیار در رپ فارسی می دانستند.

 

این تقابل ها چه در آثار موسیقایی و چه در شبکه های اجتماعی دوباره نام بهرام را به عنوان یکی از چهره های تأثیرگذار و بحث برانگیز رپ ایران بر سر زبان ها انداخت.

 

حصین

حصین رحمتی که در آغاز کار خود با نام هنری «حسین ابلیس» از شهر مشهد وارد دنیای رپ شد یکی دیگر از چهره های تأثیرگذار و خاص رپ فارسی است. صدای بم، عمیق و پرصلابت او باعث شده حتی بدون فریاد زدن، حس قدرت و اقتدار در اجراهایش به خوبی منتقل شود. حصین از آن دسته هنرمندانی است که لحن آرامش، سنگینی و معنا را در ترانه هایش چند برابر می کند. 

 

او بنیان گذار گروه «کاغذ» بود؛ تیمی که نقش بزرگی در معرفی استعدادهایی مانند صادق و شایع به جامعه رپ فارسی داشت. سبک هنری حصین ترکیبی منحصربه فرد از «گنگستا رپ» با فضای فلسفی و خیابانی است؛ نوعی بیان اندیشمندانه از واقعیت تلخ زندگی شهری و تجربه های شخصی کوچه و خیابان. 

 

باور او به اصل «کیفیت مهم تر از کمیت است» باعث شده کمتر از بسیاری از رپرها کار منتشر کند. اما هر بار که اثری ارائه می دهد تأثیری عمیق بر مخاطبان و فضای موسیقی زیرزمینی می گذارد. حصین معمولاً سالی تنها یک یا دو ترک منتشر می کند. اما همان مقدار برای جلب توجه کل صحنه کافی است. 

 

از آثار شاخص او می توان به آهنگ های صبح، ظهر، شب، خواب راحت و کدکس اشاره کرد؛ آثاری که نشان می دهند چرا نام حصین در رپ فارسی مترادف با اصالت، عمق و قدرت است.

 

سپهر خلسه

به جرات می توان گفت سپهر خلسه یکی دیگر از بهترین رپرهای ایرانی است که در سبک های عاشقانه، ضدعشق و گنگ فعالیت می کند. صدای او نازک و ملایم است و بسیاری آن را دلنشین توصیف می کنند. او متولد ۱۷ مرداد ۱۳۶۷ است.

 

خلسه به عنوان عضوی غیررسمی از گروه «زد بازی» شناخته می شود و در کنار اعضای اصلی این گروه به اجرا و انتشار قطعات موسیقی می پردازد. او را می توان از جمله رپرهای نسل سوم موسیقی رپ فارسی دانست.

 

بهزاد لیتو

بهزاد لیتو متولد سال ۱۳۷۰، از رپرهای نسل دوم رپ فارسی می باشد بسیاری او را یکی از تکنیکی ترین رپرهای ایران می دانند. سبک اجرا، فلوهای روان و رایم های دقیق او باعث شده آثارش میان شنونده ها محبوبیت زیادی پیدا کند.

 

لیتو سابقه فعالیت در دو لیبل مهم رپ فارسی، یعنی «پایدار» و «زدبازی» را دارد و در هر دو گروه جزو اعضای فعال و تأثیرگذار بوده است. حضور او در این لیبل ها نقش مهمی در شکل گیری و موفقیت برخی از قطعات شاخص رپ فارسی داشته و جایگاهش را به عنوان یک رپر حرفه ای تثبیت کرده است.

 

شاپور

شاپور دست راست نسل چهارمی اشکان فدایی در لیبل ملتفت می باشد که در کنار فدایی و مهدیار آقاجانی حضوری گسترده و فعال در این لیبل دارد. او نیز مانند مشکی به دلیل فعالیت های سیاسی تاکنون تصویری از چهره اش منتشر نکرده است.

 

با این حال رسانه ها تصویری را به عنوان شاپور منتشر کرده اند. ما صحت هویت این تصویر و تصویر مشکی را تأیید یا رد نمی کنیم.

 

علی اوج

یکی دیگر از بهترین رپرهای ایران علی اوج، برادر رضا پیشرو و امید قدر است که در کنار آن ها مدیریت لیبل «ریل» را بر عهده دارد. در این لیبل هنرمندانی همچون سیناب، هیروسینا و شایان آسفالت نیز حضور دارند. او در ترک های «خانوم جی جی»، «رپ گیم» و «آواتار ۲» به لیبل زدبازی و به ویژه به جی جی و ام جی دیس داده است.

 

سهراب ام جی

سهراب ام جی یکی از رپرهای توانمند گروه زدبازی است که فیت های متعددی منتشر کرده است. با این حال به دلیل گرایش های حکومتی، در میان جامعه طرفداران رپ فارسی از محبوبیت کمتری برخوردار است. او در آلبوم «زاخارنامه» نیز حضوری فعال و چشمگیر داشته است.

 

پوریا پوتک 

پوریا پوتک یکی از فعال ترین رپرهای نسل سوم ایران است. او تقریباً در هر فصل یک آلبوم منتشر می کند و با بسیاری از رپرهای دیگر همکاری کرده است. با این حال، هنوز به رکورد ۴۸ همکاری رضا پیشرو نرسیده است. از بهترین آلبوم های او می توان به «پیامبر» و «شاخ قرمز» اشاره کرد.

 

عرفان پایدار

عرفان از رپرهای نسل اول رپ فارسی است و با ۴۱ سال سن، یکی از مسن ترین چهره های این سبک محسوب می شود. او بنیان گذار گروه «پایدار» است و همراه جیدال و بهزاد لیتو آثار موفق و پرطرفداری منتشر کرده که نقش مهمی در شکل گیری و رشد رپ فارسی داشته اند.

 

علی سورنا

علی سورنا که با نام علی گوریل نیز شناخته می شود، یکی دیگر از بهترین رپرهای ایرانی به شمار می آید. او همواره ترک هایی مفهومی و پرابهام منتشر می کند. گاهی اوقات، ری اکشن های یوتیوبرها به موزیک های او به نزدیک یک ساعت می رسد. آلبوم های «گوزن» و «نگار» از آثار خوب او به شمار می روند.

 

اشکان فدایی

اشکان فدایی که با نام هنری «فدایی» شناخته می شود از اعضای اصلی گروه ملتفت و یکی از صداهای صریح و منتقد در رپ فارسی به شمار می آید. او با بیان بی پرده موضوعات سیاسی و اجتماعی، همواره نگاه ها را به خود جلب کرده است. تسلط بالا بر فلو، همراه با انتخاب هوشمندانه کلمات باعث شده فدایی به عنوان یکی از رپرهای تکنیکی و تأثیرگذار این سبک شناخته شود.

 

هیپهاپولوژیست

سروش هیپهاپولوژیست که با لقب «دکی رپفا» شناخته می شود یکی از چهره های اثرگذار و پرمخاطب نسل چهارم رپ فارسی است. او با تمرکز ویژه روی سبک دریل و همکاری با آهنگسازانی مثل کاگان نقش مهمی در شناخته شدن و محبوبیت این سبک در ایران داشته است.

 

تنوع موضوعی در آثارش و توانایی اجرا در فضای چند سبک مختلف باعث شده هیپهاپولوژیست نسبت به بسیاری از هم نسلانش متمایز باشد و کارنامه ای پر و قابل توجه از خودش به جا بگذارد.

 

پوری

پوریا بشیری که با نام «گادپوری» شناخته می شود، با ظاهر متفاوت، تکیه کلام های خاص و موزیک ویدئوهای باکیفیت توانسته هویت مشخصی برای خودش در این نسل بسازد. او با همکاری با لیبل بین المللی «سونی موزیک» به عنوان نخستین رپر ایرانی در این مسیر قدم مهمی در جهت دیده شدن رپ فارسی در سطح جهانی برداشته و نقش قابل توجهی در این فضا داشته است.

 

021کید

محمد محرز که با نام هنری «021کید» شناخته می شود، از نخستین هنرمندانی است که سبک دریل را به صورت جدی وارد فضای رپ فارسی کرد و به همین خاطر لقب «پدر دریل فارسی» را به دست آورد. او ساکن لندن است و آشنایی عمیقی با فرهنگ یوکی دریل دارد. 021کید تنها رپر فارسی زبانی محسوب می شود که در برنامه معتبر یوتیوبی «پلاگداین» حضور پیدا کرده و اجرای رسمی داشته است.

 

هیدن

مهراد هیدن که با نام هنری «هیدن» شناخته می شود، یکی از رپرهای شناخته شده و پرطرفدار رپ فارسی است که هم در قالب فعالیت گروهی و هم به صورت مستقل، جایگاه محکمی در این سبک پیدا کرده است. حضور او در گروه زدبازی و ادامه مسیرش به عنوان رپر مستقل، نقش مهمی در محبوبیت و ماندگاری اش داشته است.

 

هیدن فعالیت خود را در رپ از اوایل دهه ۸۰ و با پیوستن به گروه زدبازی آغاز کرد. زدبازی با فضایی شاد، پرانرژی و نگاهی تازه به رپ فارسی، خیلی زود توجه مخاطبان را به خود جلب کرد و به یکی از جریان سازترین گروه های این سبک تبدیل شد. آلبوم هایی مثل «زیرزمینی»، «ما» و «بی تربیت» از آثار شاخص این گروه هستند که هیدن در آن ها حضور تأثیرگذاری داشت.