پارس ناز پورتال

مواردی که قضاى روزه واجب است و كفاره واجب نیست

مجموعه : مذهبی
مواردی که  قضاى روزه واجب است و كفاره واجب نیست

    در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است و كفاره واجب نیست:

اول: آنكه روزه‌دار در روز ماه رمضان عمدا قى كند.

دوم: آنكه در شب ماه رمضان جنب باشد و به تفصیلى كه در بالا گفته شد تا اذان صبح از خواب سوم بیدار نشود.
سوم: عملى كه روزه را باطل مى كند بجا نیاورد، ولى نیت روزه نكند یا ریا كند یا قصد كند كه روزه نباشد.
چهارم: آنكه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند و با حال جنابت یك روز یا چند روز روزه بگیرد.


پنجم: آنكه در ماه رمضان بدون این كه تحقیق كند صبح شده یا نه، كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد، بعد معلوم شود صبح بوده و نیز اگر بعد از تحقیق با این كه گمان دارد صبح شده، كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد بعد معلوم شود صبح بوده قضاى آن روزه بر او واجب است. ولى اگر بعد از تحقیق گمان یا یقین كند كه صبح شده و چیزى بخورد، و بعد معلوم شود صبح بوده، قضا واجب نیست، بلكه اگر بعد از تحقیق شك كند كه صبح شده یا نه و كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام دهد بعد معلوم شود صبح بوده، قضا واجب نیست.
ششم: آنكه كسى بگوید صبح نشده و انسان به گفته او كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام هد، بعد معلوم شود صبح بوده است.


هفتم: آنكه كسى بگوید صبح شده و انسان به گفته او یقین نكند، یا خیال كند شوخى می‌كند و كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام دهد، بعد معلوم شود صبح بوده است.



هشتم: آنكه به گفته كس دیگر كه عادل باشد افطار كند، بعد معلوم شود مغرب نبوده است.
نهم: آنكه در هواى صاف به واسطه تاریكى یقین كند كه مغرب شده و افطار كند، بعد معلوم شود مغرب نبوده است ولى اگر در هواى ابر به گمان این كه مغرب شده افطار كند، بعد معلوم شود مغرب نبوده، قضا لازم نیست.
دهم: آنكه براى خنك شدن یا بى جهت مضمضه كند، یعنى آب در دهان بگرداند و بی‌اختیار فرو رود، ولى اگر فراموش كند كه روزه است و آب را فرو دهد، یا براى وضو مضمضه كند و بی‌اختیار فرو رود، قضا بر او واجب نیست.
    اگر غیر آب چیز دیگرى را در دهان ببرد و بی‌اختیار فرو رود، یا آب داخل بینى كند و بی‌اختیار فرو رود، قضا بر او واجب نیست.


    مضمضه زیاد براى روزه‏دار مكروه است، و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد، بهتر است‏سه مرتبه آب دهان را بیرون بریزد.
    اگر انسان بداند كه به واسطه مضمضه، بی‌اختیار یا از روى فراموشى آب وارد گلویش می‌شود، نباید مضمضه كند.

    اگر در ماه رمضان بعد از تحقیق یقین كند كه صبح نشده و كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام دهد، بعد معلوم شود صبح بوده، قضا لازم نیست.
    اگر انسان شك كند كه مغرب شده یا نه، نمی‌تواند افطار كند، ولى اگر شك كند كه صبح شده یا نه، پیش از تحقیق هم می‌تواند كارى كه روزه را باطل می‌كند انجام دهد.


Xبستن تبلیغ
تبلیغات